-
ของนอก
หมายถึง น. ของที่มาจากต่างประเทศ.
-
ของมันต้องมี
หมายถึง ก็มันต้องมีไว้เป็นของตัวเองหน่ะ
จะซื้อจะเอา ไม่ซื้อให้ใช่มั้ย
ได้! วันนี้นอนโซฟานะ
-
ของร้อน
หมายถึง น. ของที่มีผู้ขโมยเขาเอามาฝากไว้หรือจำหน่ายให้ ถ้ารับเอาไว้จะทำให้เดือดร้อน; ของที่ผิดกฎหมาย ถ้ามีไว้ในครอบครองจะทำให้เดือดร้อน เช่น ปืนเถื่อน ฝิ่นเถื่อน.
-
ของลับ
หมายถึง น. อวัยวะสืบพันธุ์ของมนุษย์.
-
ของวัด
หมายถึง น. ของสงฆ์.
-
ของว่าง
หมายถึง น. ของกินนอกเวลากินอาหารตามปรกติ มักกินในเวลาบ่าย, อาหารว่าง ก็ว่า, ราชาศัพท์ว่า เครื่องว่าง.
-
ของสงฆ์
หมายถึง น. ของที่เป็นของวัด, ของที่สงฆ์ใช้ร่วมกัน, ของวัด ก็ว่า.
-
ของสงวน
หมายถึง น. นมหญิง.
-
ของสด
หมายถึง น. ของที่มิได้สุกด้วยความร้อน.
-
ของสดคาว,ของสดของคาว
หมายถึง น. ของกินที่ประกอบด้วยเนื้อสัตว์ทั้งสุกและดิบ.
-
ของหลวง
หมายถึง น. ของของสถาบันพระมหากษัตริย์, ของที่เป็นของแผ่นดินหรือรัฐ.
-
ของหวาน
หมายถึง น. ขนม.
-
ของหายตะพายบาป
หมายถึง (สำ) น. ของหายหรือเข้าใจว่าหายแล้วเที่ยวโทษผู้อื่น.
-
ของเก่า
หมายถึง น. ของโบราณ, ของใช้แล้ว; (กฎ) ทรัพย์ที่ผู้ค้าของเก่าเป็นอาชีพเสนอขาย แลกเปลี่ยน หรือจำหน่ายโดยประการอื่นอย่างทรัพย์ที่ใช้แล้ว ทั้งนี้ รวมถึงของโบราณด้วย.
-
ของเคียง
หมายถึง น. ของกินที่เอามาตั้งเทียบข้างเพื่อกินประกอบกับอาหารบางชนิด, ราชาศัพท์ว่า เครื่องเคียง.
-
ของเค็ม
หมายถึง น. ของกินที่หมักหรือดองด้วยเกลือ.
-
ของเถื่อน
หมายถึง น. ของที่ผิดกฎหมาย.
-
ของเลื่อน
หมายถึง น. สำรับคาวหวานที่เจ้าภาพในงานทำบุญนำไปให้ผู้ที่นับถือด้วยไมตรีจิต.
-
ของเลื่อนเตือนขันหมาก
หมายถึง น. สำรับคาวหวานเนื่องในการแต่งงาน ซึ่งฝ่ายเจ้าสาวนำไปให้ฝ่ายเจ้าบ่าวเพื่อเตือนบอกให้ทราบว่าทางบ้านเจ้าสาวเตรียมพร้อมที่จะรับขันหมากได้แล้ว.
-
ของเล่น
หมายถึง น. ของสำหรับเด็กเล่นเพื่อให้สนุกหรือเพลิดเพลิน.
-
ของเหลว
หมายถึง น. ของที่ไม่แข็งมีลักษณะไหลได้อย่างนํ้า; (วิทยา) สถานะหนึ่งของสสารซึ่งมีปริมาตรคงตัว แต่รูปร่างเปลี่ยนไปได้ตามภาชนะที่รองรับ, สถานะระหว่างแก๊สกับของแข็ง.
-
ของแข็ง
หมายถึง น. สิ่งที่รวมตัวกันแน่น, สิ่งที่มิใช่ของเหลวหรือแก๊ส; (วิทยา) สถานะหนึ่งของสสารซึ่งมีทั้งรูปร่างและปริมาตรคงตัว.
-
ของแสลง
หมายถึง น. ของที่กินแล้วทำให้โรคกำเริบ, สิ่งที่ไม่ถูกกับโรค.
-
ของแห้ง
หมายถึง น. อาหารแห้งที่เก็บไว้กินได้นาน, เสบียงกรัง.
-
ของโจร
หมายถึง น. สิ่งของที่ถูกโจรกรรมมา.
-
ของใช้
หมายถึง น. ของสำหรับใช้.
-
ของไหล
หมายถึง (วิทยา) น. สสารซึ่งมีรูปร่างเปลี่ยนไปได้ตามภาชนะที่รองรับ ได้แก่ ของเหลวและแก๊ส.
-
ของไหว้
หมายถึง น. ของที่ผู้น้อยนำไปให้ผู้ใหญ่ เพื่อแสดงความคารวะในบางโอกาส; เครื่องเซ่น.
-
ของ้อ
หมายถึง ก. อ่อนเข้าหาเพื่อขอคืนดีด้วย, อ่อนเข้าหาเพื่อให้ยอมหรือช่วยเหลือ.
-
ของ้าว
หมายถึง น. อาวุธด้ามยาวมีง้าวอยู่ตรงปลาย ใต้คอของด้ามมีขอสำหรับสับบังคับช้างได้, ราชาศัพท์ว่า พระแสงของ้าว.
-
ขอฉาย
หมายถึง น. ไม้สำหรับสงฟางในเวลานวดข้าว, กระดองหาย คันฉาย ดอง ดองฉาย หรือ ดองหาย ก็เรียก. (ข. ฉาย ว่า สง).
-
ขอช้าง
หมายถึง น. ขอเหล็กมีด้าม สำหรับสับช้าง, ขอช้างที่มีปลายโค้งใช้ในพิธีช้าง เรียกว่า ขอเกราะ, ขอช้างที่ปลายเป็นยอดปิ่น เรียกว่า ขอปิ่น.
-
ขอด
หมายถึง ก. ขมวดเป็นปม เช่น ขอดเชือก ขอดผ้า ขอดชายพก.
ว. ที่ขมวดเป็นปมหรือม้วนเข้ามา เช่น หมาหางขอด.
-
ขอด
หมายถึง ก. ทำให้สิ่งที่ติดอยู่ออกมาด้วยอาการอย่างขูด เช่น ขอดเกล็ดปลา, เหลืออยู่น้อยจนถึงกับต้องขูดเอา เช่น น้ำขอดคลอง น้ำขอดโอ่ง ข้าวขอดหม้อ.
-
ขอดค่อน
หมายถึง ก. ค่อนว่า, พูดแคะไค้ในเรื่องที่ไม่ดี, พูดให้เขาอายหรือเจ็บใจ, ค่อนขอด ก็ว่า.
-
ขอตัว
หมายถึง ก. พูดเพื่อให้ยกเว้นตัวเอง.
-
ขอทอง
หมายถึง น. ชื่อว่านชนิดหนึ่ง ต้นเหมือนขมิ้น แต่หัวเล็กสอดกันเป็นข้อ ๆ ต้นและใบเขียว เนื้อเหลือง ใช้แก้เบื่อเมา, ขอคำน้อย ก็เรียก. (กบิลว่าน).
-
ขอทาน
หมายถึง ก. ขอเงินหรือสิ่งของเลี้ยงชีวิต, หากินทางขอสิ่งที่ผู้อื่นให้.
น. เรียกบุคคลที่หาเลี้ยงชีพอย่างนั้นว่า ขอทาน.
-
ขอที,ขอเสียที
หมายถึง ก. ห้ามเชิงขอร้อง, ขอให้ละเว้นการกระทำ.
-
ขอน
หมายถึง น. ท่อนไม้ใหญ่ที่ยังไม่ได้ถากกล่อมให้เป็นรูปที่ต้องการ; ลักษณนามเรียกข้างหนึ่งของกำไลที่เป็นคู่ว่า กำไลขอนหนึ่ง; ลักษณนามของสังข์ เช่น สังข์ขอนหนึ่ง สังข์ ๒ ขอน, ลักษณนามของไพ่ตองว่า สำรับหนึ่งหรือชุดหนึ่งมี ๒ ขอน.
-
ขอนดอก
หมายถึง น. ท่อนไม้ของต้นตะแบก พิกุล และบุนนาค ที่ผุราขึ้นเป็นจุดขาว ๆ มีกลิ่นหอม ใช้เป็นเครื่องยาไทย.
-
ขอนสัก
หมายถึง น. ซุงไม้สัก, ลำต้นไม้สักที่ตัดเป็นท่อนยาวก่อนแปรรูป.
-
ขอนิสัย
หมายถึง ก. ขอฝากตัวอยู่ในความปกครองของพระอุปัชฌาย์ (ใช้แก่กุลบุตรในเวลาอุปสมบท).
-
ขอบ
หมายถึง น. ริมรอบ เช่น ขอบโต๊ะ, ริมที่ยกให้สูงขึ้นโดยรอบ เช่น ขอบสระ ขอบถนน.
-
ขอบ
หมายถึง ก. ทดแทน, ตอบ, รับ, เช่น ขอบแต่ขอมสักตั้ง. (ตะเลงพ่าย), ภายในสองนางขอบ, ธขอบคำความมนตรี. (ลอ).
-
ขอบข่าย
หมายถึง น. ขอบเขตงานหรือความรู้ที่อยู่ในความรับผิดชอบ.
-
ขอบคุณ,ขอบพระคุณ
หมายถึง คำกล่าวแสดงความรู้สึกบุญคุณ (เป็นคำที่ใช้แก่บุคคลที่เสมอกัน หรือผู้น้อยใช้แก่ผู้ใหญ่).
-
ขอบทาง
หมายถึง (กฎ) น. แนวริมของทางเดินรถ.
-
ขอบิณฑบาต
หมายถึง ก. ขอให้ละเว้นการกระทำ.
-
ขอบเขต
หมายถึง น. อาณาเขต, ขอบข่าย, ข้อจำกัด.
-
ขอบเหล็ก
หมายถึง น. นาชนิดที่ไม่มีทางจะบุกเบิกออกไปได้อีก เรียกว่า นาขอบเหล็ก, นาเชิงทรง ก็ว่า.
-
ขอบใจ
หมายถึง คำกล่าวแสดงความรู้สึกพอใจในความดีที่ผู้อื่นได้มีต่อตน (เป็นคำที่ผู้ใหญ่ใช้แก่ผู้น้อย).
-
ขอบไร
หมายถึง (โบ) น. ใช้โดยปริยายว่า ความรอบคอบ, ความทั่วถึง.
-
ขอประทาน
หมายถึง ก. ขอสิ่งของ, ขออนุญาต, (มักใช้นำหน้าคำที่พูดกับผู้ใหญ่).
-
ขอพระราชทาน
หมายถึง ก. ขอสิ่งของ, ขออนุญาต, (ใช้กราบบังคมทูลพระเจ้าแผ่นดิน).
-
ขอม
หมายถึง น. เขมรโบราณ.
-
ขอม
หมายถึง ก. ชื่อเพลงไทยจำพวกหนึ่ง มีชื่อต้นด้วยคำว่า ขอม เช่น ขอมใหญ่ ขอมเงิน ขอมทรงเครื่อง.
-
ขอยืม
หมายถึง ก. ขอสิ่งของ เงิน เป็นต้นมาใช้ชั่วระยะเวลาหนึ่งแล้วคืนให้หรือใช้คืน, นำของของผู้อื่นมาใช้เป็นของของตน เช่น ขอยืมคำในภาษาบาลีมาใช้ ขอยืมวัฒนธรรมตะวันตกมาใช้ ขอยืมความคิด, (คณิต) ในการลบเลข ถ้าเลขตัวตั้งในหลักใดน้อยกว่าเลขที่จะนำมาลบ ให้นำเลขจากหลักสูงถัดไปมาเพิ่มเลขตัวตั้งเพื่อให้มากพอที่จะลบได้ เช่น ๔๓ - ๕ ในที่นี้ ๕ ลบจาก ๓ ไม่ได้ ๓ ต้องขอยืม ๔ ซึ่งเป็นหลักสิบมา ๑ รวมเป็น ๑๓ แล้วลบออกเสีย ๕ เหลือ ๘ ๔ เมื่อถูกขอยืมไป ๑ ก็เหลือ ๓ ผลลัพธ์ ๓๘, ยืม ก็ว่า.
-
ขอรับ
หมายถึง น. โลหะทำเป็นห่วงสำหรับรับขอสับ มักติดที่ประตูหน้าต่าง.
-
ขอรับ
หมายถึง คำรับที่สุภาพชนใช้.
-
ขอรับกระผม,ขอรับผม
หมายถึง คำรับด้วยความอ่อนน้อมอย่างยิ่ง (ใช้พูดกับผู้ใหญ่).
-
ขอร้อง
หมายถึง ก. ขอให้ช่วยเหลือ, ขอให้ทำตามที่ขอ.
-
ขอษมา
หมายถึง ก. ขอขมา.
-
ขอสับ
หมายถึง น. โลหะที่ปลายงอเป็นตาขอสำหรับเกี่ยวที่ขอรับ.
-
ขออนุญาต
หมายถึง ขอให้ยินยอมหรือตกลงให้กระทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
-
ขออภัย
หมายถึง ก. ขอให้ยกเว้นโทษ, ขออย่าได้ถือโทษ.
-
ขออโหสิ
หมายถึง ก. ขอให้เลิกแล้วต่อกัน, ขอให้ยกโทษให้.
-
ขอเดชะ
หมายถึง น. คำขึ้นต้นและคำลงท้ายในการกราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระบรมราชินีนาถ
-
ขอเฝ้า
หมายถึง น. ข้าพึ่งบุญเจ้า เป็นผู้ชายสำหรับเจ้านายฝ่ายในใช้สอย; เครื่องแบบสำหรับผู้ที่มีตำแหน่งเฝ้า แต่ไม่อยู่ในฐานะที่จะแต่งเครื่องแบบราชการ.
-
ขอแกว
หมายถึง น. ไม้ยาว ๆ ที่ผูกเบ็ดที่ปลาย สำหรับชักกบในรู.
-
ขอแรง
หมายถึง ก. ขอให้ออกแรงช่วยทำงาน, บอกเพื่อนบ้านมาช่วยกันทำงาน.
-
ขอโทษ,ขอประทานโทษ
หมายถึง ก. ขอให้ยกเว้นโทษ, ใช้เป็นคำสุภาพเมื่อรู้สึกว่าจะเป็นการล่วงเกินผู้อื่น.
-
ขอไปที
หมายถึง ว. พอให้พ้น ๆ ไป, พอเอาตัวรอด, เช่น ทำอย่างขอไปที.
-
ขะข่ำ
หมายถึง (โบ; กลอน) ว. คลํ้า, มืดมัว, เขียนเป็น ขข่ำ ก็มี เช่น ฟ้าแมลบมล่นนร้อง ท้องฟ้าเขียวขขํ่า ยงงฝนพพร่ำพรอยพรำ อื้ออึงอัมพรระงม ด้วยกำลงงลมพายุพัดน้นน. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์).
-
ขะนาน
หมายถึง น. ทะนาน.
-
ขะน่อง,ขาน่อง
หมายถึง (ถิ่น-อีสาน) น. อวัยวะส่วนหลังของลำแข้ง ตั้งแต่ขาพับลงไปถึงส้นเท้า เช่น ตัว ๑ ขบขะน่อง. (ม. สำนวนอีสาน ชูชก), กระน่อง หรือกระหน่อง ก็เรียก.
-
ขะมอมขะแมม
หมายถึง ก. กระมอมกระแมม, มอมแมมมาก, เลอะเทอะ, เปื้อนเปรอะ, กระดำกระด่าง.
-
ขะมักเขม้น
หมายถึง [ขะมักขะเม่น, ขะหฺมักขะเม่น] ก. ตั้งใจทำอย่างรีบเร่งเพื่อให้แล้วเสร็จไป, ก้มหน้าก้มตาทำ, เขม้นขะมัก ก็ว่า.
-
ขะมุกขะมอม
หมายถึง ว. เปรอะเปื้อนมอซอ.
-
ขะยิก
หมายถึง ก. ขยับเข้าไปทีละน้อย ๆ, กระยิก ก็ว่า.
-
ขะยุก
หมายถึง ก. ดันเข้าไปทีละน้อย ๆ; ยุหรือหนุนส่ง.
-
ขะเน็ด
หมายถึง น. เขน็ด.
-
ขะเย้อแขย่ง
หมายถึง [-ขะแหฺย่ง] ก. กระเย้อกระแหย่ง, เขียนเป็น เขย้อแขย่ง ก็มี.
-
ขะแข่น,ขะแข้น
หมายถึง (โบ; กลอน) ว. แข้น, แข็ง, เขียนเป็น ขแข่น ก็มี เช่น สองอ่อน โอ้อาดูร ร้อนแสงสูรย์ขแข่น. (ม. คำหลวง กุมาร), ร้อนขะแข้น. (ม. คำหลวง กุมาร).
-
ขะแจะ
หมายถึง ดู กระแจะ ๒.
-
ขะแถก
หมายถึง (ถิ่น) ก. กระแทก, กระทบโดยแรง, กระทุ้ง, เช่น ขะแถกแทงทอท่ยว เขาส้ยมส่ยวยงงมี. (ม. คำหลวง มหาราช).
-
ขะแมซอ
หมายถึง น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.
-
ขะแมธม
หมายถึง น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.
-
ขะแยะ
หมายถึง ก. ตำเบา ๆ, ตำแซะ ๆ; เอาไหล่กระแทกเข้าไป.
-
ขัค
หมายถึง [ขัก] น. แรด เช่น พยัคฆขัคศฤงคาล. (สรรพสิทธิ์). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).
-
ขัค
หมายถึง (แบบ) น. ขรรค์ เช่น สุรขัคอนันต์. (สมุทรโฆษ). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).
-
ขัง
หมายถึง ก. ให้อยู่ในที่ล้อมเช่นกรง คอก หรือเล้า เป็นต้น, ให้อยู่ในที่ซึ่งกันไว้ เช่น ขังนํ้า; (กฎ) กักขังจำเลยหรือผู้ต้องหาโดยศาล.
-
ขังขอก
หมายถึง น. ชาวเมือง.
-
ขังข้อ
หมายถึง ก. ตัดกระบอกไม้ไผ่เป็นต้นให้มีข้อติดอยู่ข้างหนึ่ง.
-
ขังปล้อง
หมายถึง ว. ลักษณะกระบอกที่ตัดให้มีข้อติดอยู่ทั้ง ๒ ข้าง โดยฝานข้าง ๆ ทั้ง ๒ ข้างให้เป็นขาแล้วผ่าตลอดด้านหนึ่ง เพื่อทำเป็นตะขาบเป็นต้น.
-
ขังหน่วย
หมายถึง ว. เรียกนํ้าตาที่ปริ่มอยู่ที่ขอบตาเมื่อร้องไห้ว่า นํ้าตาขังหน่วย, น้ำตาคลอหน่วย หรือ น้ำตาล่อหน่วย ก็ว่า.
-
ขัช,ขัชกะ
หมายถึง [ขัด, ขัดชะกะ] (แบบ) น. อาหารควรเคี้ยว เช่น ตั้งขัชกโภชนาหาร. (ม. ร่ายยาว ชูชก). (ป. ขชฺช, ขชฺชก).
-
ขัณฑ,ขัณฑ-
หมายถึง [ขันทะ-] น. ภาค, ตอน, ท่อน, ส่วน, ก้อน, ชิ้น. (ป., ส. ขณฺฑ).
-
ขัณฑสกร
หมายถึง [ขันทดสะกอน] (โบ) น. นํ้าตาลกรวด, เครื่องยาไทยอย่างหนึ่งคล้ายนํ้าตาลกรวด, นํ้าตาลชนิดหนึ่งเชื่อกันว่าเกิดที่ใบบัว, เช่น เมื่อเวลาพุ่มไม้มีดอกออกตระการบานเต็มที่พร้อมฤดู เสาวคนธรสเรณูโรยร่วงลงบนใบอุบล ซึ่งลอยลาดดาดาษอยู่บนหลังน้ำ เมื่อล่วงเวลากาลก็ก่อเกิดโอชะวิเศษหวานเป็นมธุรส มีนามกำหนดเรียกว่า โบกขรมธุ ผู้เรียนรู้ลุในตำราแพทยศาสตร์ ย่อมสืบเสาะแสวงหามาประกอบใช้ในการโอสถ มีนามปรากฏเรียกว่า ขัณฑสกร. (ม. ร่ายยาว จุลพน). (ป. ขณฺฑสกรา; ส.ขณฺฑศรฺกรา).
-
ขัณฑสีมา
หมายถึง น. เขตแดน, เขตแดนส่วนหนึ่ง ๆ. (ป., ส.).