ปรัชญาสามก๊กที่เกี่ยวข้องกับ "บุตร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 13 รายการ

ความกตัญญูกตเวทีที่บุตรมีต่อบิดามารดาคือ บุตรไม่พึงกระทำการฝ่าฝืนขนบธรรมเนียมประเพณี

บิดามารดาย่อมเป็นที่รักของบุตร บุตรย่อมเป็นที่รักของบิดามารดา เป็นกฎธรรมชาติ

บิดามารดารักบุตรยิ่งกว่าแก้ว

บุตร จะมีหรือไม่ แล้วแต่บุญกรรมนำพาจะหวังให้เป็นไปตามใจปรารถนานั้นไม่ได้ อนึ่ง ถ้าได้บุตรที่ดีก็ดีไปถ้าได้บุตรที่ชั่วก็จะพาให้ตระกูลอับเฉา ร้ายยิ่งกว่าไม่มีเสียอีก

ความกตัญญูกตเวทีที่บุตรมีต่อบิดามารดาของตนเป็นหน้าที่ตามธรรมชาติของบุตรการ ที่บุตรนำเอาการสนองคุณปรนนิบัติบิดาไปสนองคุณปรนนิบัติมารดาย่อมเป็นความ รักที่บุตรมีต่อบิดามารดาโดยเท่าเทียมกัน

บิดา มารดาย่อมมีกังวลห่วงใยเป็นอาจิณว่า บุตรจะเจ็บไข้ได้ป่วยบุตรจึงควรดูแลร่างกายให้มีสุขภาพดีอยู่เสมอนี่เป็นการ แสดงออกถึงความกตัญญูกตเวทีของบุตรที่มีต่อบิดามารดา

ผู้มีอายุสูงแปดสิบปีย่อมจะมีบุตร เพราะบุรุษไม่เหมือนสตรี

เลี้ยงบุตรไม่สอนเหมือนเลี้ยงปลา เลี้ยงบุตรีไม่สอนเหมือนหมู

ไม่มีมารดาคนใด มิมุ่งหวังให้บุตรธิดาของตัว มีชีวิตด้วยความสุขสมบูรณ์

เกิดเป็นบุตรให้รู้จักกตัญญูบิดามารดา เกิดเป็นศิษย์ให้รู้จักคารวะครูบาอาจารย์

บุตรวัยฉกรรจ์พึงครองตนอย่างนี้คือ อยู่ในบ้าน ก็กตัญญูกตเวทีต่อบิดามารดา อยู่นอกบ้านก็ให้ความเคารพผู้มีอายุมากกว่า

คุณของพ่อคือการเลี้ยงดู คุณของแม่คืออบรมสั่งสอน เราเป็นบุตรต้องยอมตายด้วยความกตัญญู คนที่ไม่รู้จักบรรพบุรุษของตนก็ต้องยากจน

 ปรัชญาสามก๊ก จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ