ปรัชญาชาวบ้าน หมวด ก

รวมปรัชญาชาวบ้าน หมวด ก

ปรัชญาชาวบ้าน หมวด ก ตามที่เคยรู้จัก ปรัชญาชาวบ้าน มีอยู่หลายคำ จะมีคำไหนที่เรารู้จักไหมนะ

กะทิยิ่งเคี่ยวยิ่งมัน กะท้อนยิ่งทุบยิ่งหวาน ชีวิตยิ่งพบปัญหายิ่งฉลาด
การกินเมื่อหิว เป็นความต้องการของร่างกาย การกินเมื่ออยาก เป็นความต้องการของกิเลส เราต้องเลือกเอาเอง จะกินเพื่อร่างกาย หรือกิเลส
การขอที่ไม่ต้องละอาย คือ ขอโทษ การให้ที่ไม่ต้องออกอะไรเลย คือ การให้อภัย
การคิดดี ทำดี พูดดี เป็นการให้พรตัวเอง ซึ่งเป็นพรที่ประเสริฐ ยิ่งกว่าพรใดๆ ในโลก
การชอบพูดถึงความดีของเขา คือความดีของเรา การชอบพูดถึงความไม่ดีของเขา คือความไม่ดีของเรา
การทำบุญไม่ต้องรอตอนแก่ เพราะไม่แน่ว่าจะได้อยู่จนแก่หรือไม่ เพราะบางคนแก่แล้ว ยังไม่ได้ทำบุญก็มี
การที่ถูกเขาโกงบ้าง ถูกใส่ร้ายบ้าง ถูกกลั่นแกล้งบ้าง ควรคิดว่าดีเหมือนกัน ชีวิตจะได้ไม่เซ็ง เป็นความตื่นเต้นอย่างหนึ่ง ที่ไม่ต้องลงทุนไปดูการแสดง หรือไปดูการแข่งขัน
การที่เรายังต้องแสวงหาความสุข แสดงว่าเรายังขาดความสุข แต่ถ้าเรารู้จักทำใจให้เป็นสุขได้เอง ก็ไม่ต้องไปดิ้นรนแสวงหาที่ไหน
การนอนหลับเป็นการพักกาย การทำสมาธิเป็นการพักใจ คนส่วนใหญ่พักแต่กาย ไม่ค่อยพักใจ ทำให้ตนเองสดใสได้ ด้วยการยิ้มให้ตนเอง ทำให้คนอื่นสดใสได้ ด้วยการยิ้มให้เขา การยิ้มไม่ต้องลงทุนอะไรเลย แต่สร้างความสดใสได้มาก
การนินทาว่าร้ายเป็นเรื่องของเขา การให้อภัยเป็นเรื่องของเรา
การยินดีในธรรมย่อมชนะความยินดีทั้งปวง รสแห่งธรรม ย่อมชนะรสทั้งปวง การให้ทานธรรม ย่อมชนะการให้ทานทั้งปวง
การสะกิดคุ้ยเขี่ย ความผิดพลาดของผู้อื่น ปมด้อยของผู้อื่น มีแต่จะทำให้เขาเสียใจ และอาจทำให้เสียมิตร ส่วนเราไม่ได้อะไรเลย
การโต้เถียงแม้จะมีเหตุผล แต่ถ้าใช้ท่วงท่าที่แข็งกร้าว ก็ยากที่จะเอาชนะได้ แต่การโต้แย้งโดยใช้เหตุผล ด้วยท่วงท่าที่อ่อนน้อม สามารถเอาชนะได้ โต้เถียงกับเขาบ่อยๆ ขัดแย้งกับเขาบ่อยๆ ไม่ต้องไปวิเคราะห์เขา ว่าเขาเป็นคนแบบไหน แต่ควรพิจารณาเรา ว่าเราเป็นคนแบบไหน
การให้อภัยไม่ต้องลงทุนอะไรเลย แต่การแก้แค้นลงทุนมาก
การให้ได้มาซึ่งความสะดวกทางกาย ต้องอาศัยวัตถุ ต้องลงทุน ต้องยื้อแย่ง แต่การให้ได้มาซึ่งความสุขทางใจ ไม่ต้องอาศัยวัตถุ ไม่ต้องลงทุน ไม่ต้องยื้อแย่ง เพียงทำใจให้สงบ ก็ได้พบสุขแล้ว
แก้ตัวไม่ได้ช่วยอะไร แต่แก้ไขช่วยให้ดีขึ้น คนรู้ธรรมะ ชอบเอาชนะคนอื่น คนปฎิบัติธรรม ชอบเอาชนะตนเอง