ค้นหา "*เข้*" ใน ปรัชญาจากพระคัมภีร์ไบเบิล

ผู้ที่นำแสงอาทิตย์ เข้ามาในชีวิตของผู้อื่น ย่อมไม่สามารถกั้นแสงนั้น จากชีวิตของตนเองได้

อย่าหลงผิด ไม่มีใครหลอกพระเป็นเจ้าได้ สิ่งใดที่มนุษย์หว่านไว้ เขาก็จะเก็บเกี่ยวสิ่งนั้น

(กาลาเทีย 6:7)

แต่ละวันที่ผ่านไป คล้ายกับกระเป๋าที่มีขนาดเท่ากัน คนบางคนสามารถใส่ข้าวของเข้าไป ในกระเป๋านั้นมากกว่าผู้อื่น

ดังนั้นท่านจงระมัดระวัง ในการดำเนินชีวิต อย่าให้เหมือนคนไร้ปัญญา แต่ให้เหมือนผู้มีปัญญา จงฉวยทุกโอกาสที่ผ่านเข้ามา

(เอเฟซัส 5:15,16)

พระเยซูเจ้าคือพระสหาย ผู้ทรงย่างกายเข้ามา เมื่อโลกย้ายออกไป

เราบอกสิ่งเหล่านี้แก่ท่าน เพื่อท่านจะได้มีสันติในจิตใจของท่านเนื่องจากเรา ระหว่างที่ท่านอยู่ในโลก ท่านจะต้องทรมาน แต่จงทำใจดีไว้เถิด

(ยอห์น 16:33)

คำว่า ไม่ เป็นหนึ่งในจำนวนไม่กี่คำ ที่จะมีคนเข้าใจผิดได้ง่าย

เมื่อท่านจะสัญญาอะไร ก็เพียงแต่บอกว่า ใช่ หรือ ไม่ใช่

(มัทธิว 5:37ก.)

การทำให้เนินเล็กเป็นภูเขาใหญ่นั้นไม่ยากเลย เพียงเติมผงเข้าไปทีละน้อย ทีละน้อยเท่านั้น

การเริ่มทะเลาะก็เหมือนกับน้ำที่รั่ว ดังนั้นจึงหยุดเสีย ก่อนที่จะเกิดเรื่องใหญ่

(สุภาษิต 17:14)

สิ่งที่สำคัญมิได้อยู่ที่ว่า ท่านอุทิศเวลากี่ชั่วโมง แต่สำคัญอยู่ที่ว่า ท่านใส่อะไรเข้าไปในชั่วโมงเหล่านั้น

เมื่อมีอะไรทำ ก็ขอให้ทำจนสุดความสามารถ

(ปัญญาจารย์ 9:10ก.)

หากท่านไม่ต้องการดอกผลของบาป ก็อย่าเข้าไปในสวนของเจ้าปีศาจ

อย่าเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับความชั่วร้ายเป็นอันขาด

(2เธสสะโลนิกา 5:22)

หนทางสู่ความสำเร็จ คือการนำเอาคำแนะนำ ที่ท่านมอบให้ผู้อื่น มาใช้กับตัวท่านเอง

ท่านที่ไม่สนใจกับกฎวินัย ย่อมดูหมิ่นตนเอง แต่บุคคลที่รับฟังคำตักเตือน ก็จะได้รับความเข้าใจ

(สุภาษิต 15:32)

ชิวิตคงจะง่ายขึ้นมาก หากคนเรา แสดงความอดทนในครอบครัว ให้เท่ากับเวลาที่เขาไปนั่งตกปลา

ท่านที่เป็นสามี ก็จงอยู่กับภรรยาของท่าน ด้วยความเข้าใจซึ่งกันและกัน

(1เปโต 3:7ข.)

มรดกอันประเสริฐที่บิดามอบให้บุตร ก็คือ ตัวอย่างที่ดี ท่านก็ทราบดีแล้วว่า เราได้กระทำทุกอย่างเพื่อท่าน ดังบิดามารดา พึงกระทำต่อบุตรหลานของตน (1เธสสะโลนิกา 2:11)

พระเป็นเจ้าจะทรงเข้ามาสาละวนกับเรื่องของมนุษย์ ก็ต่อเมื่อพระองค์ได้รับเชิญเท่านั้น. ดูเถิด เรายืนอยู่และเคาะที่ประตูของท่าน หากท่านได้ยินเสียงของเราแล้วเปิดประตู เราก็จะเข้ามาร่วมรับประทานอาหารกับท่าน

(วิวรณ์ 3:20)

ก้าวแรกที่นำไปสู่ความฉลาดก็คือ ความเงียบ ก้าวที่สอง คือ การรับฟัง

ทั้งปราชญ์จะได้ยิน และเพิ่มพูนการเรียนรู้ ส่วนคนที่มีความเข้าใจ จะได้มีความช่ำชอง

(สุภาษิต 1:5)

อย่าปล่อยให้โอกาสของท่านที่จะหุบปาก ผ่านไปได้เป็นอันขาด

แม้คนโง่ ก็ถือว่าเป็นคนฉลาด เมื่อเขารู้จักสงบปากสงบคำ ผู้ที่รู้จักปิดปากตัวเอง เขาก็ถือว่าเป็นผู้มีความเข้าใจที่ดี

(สุภาษิต 17:28)

ผลการค้นหา

จัดเรียง

หมวดตัวอักษร

ประเภทการค้นหา

ปรัชญาจากพระคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้องกับ "เข้"

ตัวกรองผลการค้นหา