ปรัชญาจากพระคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้องกับ "*ล่อ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 6 รายการ

การให้อภัยคล้ายกับเป็นการปล่อยนักโทษให้เป็นอิสระ แล้วมาพบว่า นักโทษนั้นก็คือ ตัวคุณเอง

หากท่านให้อภัยผู้ที่กระทำผิดต่อท่าน พระบิดาเจ้าก็จะทรงให้อภัยท่านด้วย แต่หากท่านไม่ให้อภัยผู้อื่น พระบิดาของท่านก็จะไม่ทรงให้อภัยแก่ท่านเช่นกัน

(มัทธิ 6:14,15)

จงหล่อเลี้ยงความเชื่อ แล้วความสงสัยก็จะอดตายไปเอง

ท่านทั้งหลายไม่ใช่คนที่เสื่อมเสีย และถึงซึ่งความพินาศ แต่เป็นคนที่เชื่อมั่น ดังนั้นชีวิตของท่านจึงปลอดภัย

(ฮีบรู 10:39)

อย่าปล่อยให้โอกาสของท่านที่จะหุบปาก ผ่านไปได้เป็นอันขาด

แม้คนโง่ ก็ถือว่าเป็นคนฉลาด เมื่อเขารู้จักสงบปากสงบคำ ผู้ที่รู้จักปิดปากตัวเอง เขาก็ถือว่าเป็นผู้มีความเข้าใจที่ดี

(สุภาษิต 17:28)

การพูดเป็นคำสุดท้าย ควรเป็นการกล่าวขออภัย

ลูกรัก หากลูกตกเป็นเหยื่อของสิ่งที่พูด หรือถูกคำพูดของลูกเป็นกับดัก ก็จงทำดังนี้สิ จงปลดปล่อยตัวของลูกเสีย เมื่อลูกตกเป็นเหยื่อในเงื้อมมือของเพื่อนบ้านแล้ว จงถ่อมตนแล้ววิงวอนเพื่อนบ้านของลูก

(สุภาษิต 6:2,3)

ลองครั้งแรกไม่สำเร็จ ก็ลองอ่านคู่มือดูซิ

จงยึดมั่นในคำสอนของเรา อย่าได้ปล่อยไป จงรักษาไว้ เพราะนั่นคือชีวิตของเจ้า

(สุภาษิต 4:13)

ชื่อเสียงนั้นสร้างขึ้นได้ในพริบตาเดียว แต่อุปนิสัยใจคอนั้น ต้องใช้เวลาสร้างตลอดชีวิต

ข้าพเจ้ายึดมั่น ในความถูกต้องของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะไม่ยอมปล่อยไป จิตใจข้าพเจ้าจะติเตียนข้าพเจ้ามิได้เลย ตราบที่ข้าพเจ้ายังมีชีวิตอยู่

(โยบ 27:6)

 ปรัชญาจากพระคัมภีร์ไบเบิล จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ