ศัตรู คำไวพจน์ · ข้าศึก, ไพรี, ดัสกร พร้อมความหมายและตัวอย่าง

คำไวพจน์ของคำว่า "ศัตรู" มีอะไรบ้าง?

ศัตรู มีคำไวพจน์ 24 คำ ได้แก่

ศัตรู: ข้าศึก; ไพรี; ดัสกร; ริปู; อริ; ปัจจามิตร; ปรปักษ์; คนโกง; เวรี; ริปู; อริ; ปรปักษ์; ไพรินทร์; เวรี; เสี้ยนแผ่นดิน; อมิตร; ปัจนึก; คู่จองเวร; เสี้ยนหนามแผ่นดิน; คู่อริ; วิปักษ์; เสี้ยนหนาม; ริปุ; เสี้ยนศึก

สวัสดีครับนักเรียนทุกท่าน วันนี้เราจะมาเรียนรู้เกี่ยวกับ คำไวพจน์ของคำว่า "ศัตรู" ซึ่งหมายถึง ผู้ที่มุ่งร้าย, ผู้ที่ปองร้าย, หรือผู้ที่เป็นปรปักษ์ต่อกันนั่นเองครับ

การเรียนรู้คำไวพจน์จะช่วยให้เราสามารถใช้ภาษาไทยได้อย่างสละสลวยและหลากหลายมากยิ่งขึ้นครับ

คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกันหรือคล้ายกัน แต่มีรูปคำที่ต่างกัน การนำคำไวพจน์มาใช้จะช่วยเพิ่มอรรถรสในการอ่านและเขียน ทำให้งานเขียนดูน่าสนใจและไม่ซ้ำซาก

ตัวอย่างคำไวพจน์ของ "ศัตรู" และความหมาย

อริ: หมายถึง ข้าศึก, ศัตรู
ปรปักษ์: หมายถึง ฝ่ายตรงข้าม, ศัตรู, ผู้เป็นภัย
คู่แค้น: หมายถึง ศัตรูที่เคยมีเรื่องโกรธแค้นกัน
คู่อริ: หมายถึง ผู้ที่เป็นศัตรูกัน, ผู้ที่เป็นปรปักษ์กัน
ข้าศึก: หมายถึง ศัตรูของประเทศหรือกองทัพ
ปฏิปักษ์: หมายถึง ผู้ที่อยู่ตรงข้ามหรือเป็นศัตรูกัน
ไพรี: หมายถึง ศัตรู, ข้าศึก (มักใช้ในบทกวี)

ตัวอย่างการใช้คำไวพจน์ ศัตรู ในการแต่งกลอน

เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น ผมขอยกตัวอย่างการนำคำไวพจน์ไปใช้ในบทกลอนง่าย ๆ นะครับ

อันความรักจักชนะทุก อริ
ไร้ซึ่ง ปรปักษ์ ที่คิดร้าย
มิอาจเป็น ไพรี ทำลาย
ด้วยใจหมายมุ่งมั่นไม่หวั่นกลัว

ศัตรู อ่านว่า

อ่านว่า /สัด-ตฺรู/

ศัตรู หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ศัตรู หมายถึง:

[สัดตฺรู] น. ข้าศึก, ปรปักษ์, เช่น ศัตรูจากภายนอกประเทศ เพลี้ยเป็นศัตรูพืช, ผู้จองเวร เช่น ๒ ตระกูลนี้เป็นศัตรูกันมาหลายชั่วคนแล้ว. (ส. ศตฺรุ; ป. ตฺตุ).

ความหมายในพจนานุกรมไทย ศัตรู คือ

ความหมายในพจนานุกรมไทย ของคำที่มีความหมายคล้าย ศัตรู

ข้าศึก หมายถึง น. ศัตรูของบ้านเมือง, คู่สงคราม, โดยปริยายหมายความว่า ผู้ขัดขวางหรือทําลาย.
คู่อริ หมายถึง น. ผู้ที่เป็นหรือเคยเป็นศัตรูกัน.
ดัสกร หมายถึง [ดัดสะกอน] (แบบ) น. ข้าศึก. (ส. ตสฺกร; ป. ตกฺกร ว่า โจร, ขโมย).
ปรปักษ์ หมายถึง [ปอระ-] น. ข้าศึก, ศัตรู, ฝ่ายตรงข้าม.
ปัจจามิตร หมายถึง น. ข้าศึก, ศัตรู. (ส. ปจฺจามิตฺร; ป. ปจฺจามิตฺต).
ปัจนึก หมายถึง [ปัดจะหฺนึก, ปัดจะนึก] (แบบ) น. ข้าศึก, ศัตรู. (ป. ปจฺจนีก).
วิปักษ์ หมายถึง น. ฝ่ายตรงกันข้าม, ข้าศึก, ศัตรู, ปรปักษ์. (ส.; ป. วิปกฺข).
ศัตรู หมายถึง [สัดตฺรู] น. ข้าศึก, ปรปักษ์, เช่น ศัตรูจากภายนอกประเทศ เพลี้ยเป็นศัตรูพืช, ผู้จองเวร เช่น ๒ ตระกูลนี้เป็นศัตรูกันมาหลายชั่วคนแล้ว. (ส. ศตฺรุ; ป. ตฺตุ).
อมิตร หมายถึง [อะมิด] ว. ไม่ใช่เพื่อน. น. ข้าศึก, ศัตรู. (ส.; ป. อมิตฺต).
อริ หมายถึง [อะริ, อะหฺริ] น. ข้าศึก, ผู้ที่ไม่ถูกกัน. (ป., ส.).
เวรี หมายถึง น. คนจองเวรกัน, ศัตรู. (ป.; ส. ไวรี).
เสี้ยนศึก หมายถึง (โบ) น. ข้าศึกศัตรูที่ก่อการร้าย.
เสี้ยนหนาม หมายถึง น. ข้าศึกศัตรูที่ก่อความเดือดร้อนให้.
ไพรินทร์ หมายถึง น. กษัตริย์ผู้เป็นข้าศึก.
ไพรี หมายถึง น. ผู้มีเวร; ข้าศึก. (ส. ไวรินฺ; ป. เวรี).