-
กระซิก หมายถึง ก. ค่อยเบียดเข้าไป.
-
กระอืด หมายถึง ก. ร้องไห้รํ่าไร, รํ่าไห้, เช่น เกรงอาตม์กระอืดโอย. (สรรพสิทธิ์), จำนองกระอืดโอย ทุกขทรวงละลวงกาม. (อนิรุทธ์).
-
กระโหย หมายถึง [-โหยฺ] (กลอน) ก. โหย คือ ร้องไห้, ครํ่าครวญ.
-
กันแสง หมายถึง (ราชา) ก. ร้องไห้, ราชาศัพท์ใช้ว่า ทรงพระกันแสง หรือ ทรงกันแสง. (ข. กนฺแสง ว่า ผ้าเช็ดปาก, ผ้าเช็ดมือ, ผ้าเช็ดหน้า).
-
กำสรวล หมายถึง [-สวน] (แบบ) ก. โศกเศร้า, ครํ่าครวญ, ร้องไห้, เช่น ไทกำสรดสงโรธ ท้ยนสงโกจกำสรวลครวญไปพลาง. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (โบ กําสรวญ).
-
กินน้ำตา หมายถึง (สํา) ก. ร้องไห้, เศร้าโศก.
-
กินน้ำตาต่างข้าว หมายถึง (สำ) ก. ร้องไห้เศร้าโศกจนไม่เป็นอันกิน.
-
คร่ำครวญ หมายถึง ว. ร้องรํ่ารําพัน.
-
งอแง หมายถึง ว. ขี้แย, ขี้อ้อน, (ใช้แก่เด็ก); (ปาก) รวนเร, บิดพลิ้ว; เอาใจยาก.
-
จาบัล หมายถึง [-บัน] (แบบ) ก. หวั่นไหว, กระสับกระส่าย เช่น ดาลดับรงับจิตรจาบัลย์ เทียรทิพยสุคันธ ธรศมาโสรจโทรมสกนธ์. (ดุษฎีสังเวย); กำสรด, ร้องไห้คร่ำครวญ, สะอึกสะอื้น. (ส. จาปลฺย ว่า ความหวั่นไหว).
-
จาบัลย์ หมายถึง [-บัน] (แบบ) ก. หวั่นไหว, กระสับกระส่าย เช่น ดาลดับรงับจิตรจาบัลย์ เทียรทิพยสุคันธ ธรศมาโสรจโทรมสกนธ์. (ดุษฎีสังเวย); กำสรด, ร้องไห้คร่ำครวญ, สะอึกสะอื้น. (ส. จาปลฺย ว่า ความหวั่นไหว).
-
บีบน้ำตา หมายถึง ก. แกล้งร้องไห้, ร้องไห้.
-
ประปราน หมายถึง ก. ข้อนอก, ตีอก, ร้องไห้.
-
พิลาป หมายถึง ก. รํ่าไรรําพัน, ครํ่าครวญ, ร้องไห้, บ่นเพ้อ. (ป., ส. วิลาป).
-
ฟูมฟาย หมายถึง ก. ทําฟองให้มาก, เล่นฟองนํ้า.
ว. อาการที่มีนํ้าตานองหน้า เช่น ร้องไห้ฟูมฟาย; มากมาย, ล้นเหลือ, สุรุ่ยสุร่าย เช่น ใช้เงินฟูมฟาย คือ จับจ่ายใช้สอยเกินสมควร.
-
ยม หมายถึง ก. ร้องไห้. (ข.).
-
รวะ หมายถึง น. เสียงดัง, เสียงเอิกเกริก, เสียงอึง, เสียงร้องครํ่าครวญ.
ก. ร้อง, ร้องไห้. (ป., ส.).
-
ร่ำไห้ หมายถึง ก. ร้องไห้เป็นเวลานาน, ร้องไห้ไม่หยุดหย่อน.
-
ร้องกระจองอแง หมายถึง ก. อาการที่เด็กหลาย ๆ คนร้องไห้พร้อม ๆ กัน.
-
ร้องห่ม หมายถึง ก. ร้องรํ่าไรอย่างน้อยอกน้อยใจ, มักใช้เข้าคู่กับคำ ร้องไห้ เป็น ร้องห่มร้องไห้ หรือ ร้องไห้ร้องห่ม.
-
ร้องไห้ หมายถึง ก. อาการที่นํ้าตาไหลเพราะประสบอารมณ์อันแรงกล้า เช่น เจ็บปวด เศร้าโศก ดีใจ, บางทีใช้ว่า ร้อง คําเดียว หรือใช้เข้าคู่กับคำ ร้องห่ม เป็น ร้องห่มร้องไห้ หรือ ร้องไห้ร้องห่ม ก็ได้.
-
ลักสร้อย หมายถึง (กลอน) ก. แอบร้องไห้.
-
สะอึกสะอื้น หมายถึง ก. ร้องไห้ร่ำไรมีเสียงสะอื้นเป็นห้วง ๆ เช่น เด็กถูกตี หลังจากหยุดร้องไห้แล้วก็ยังสะอึกสะอื้นอยู่.
ว. อาการที่ร้องไห้รํ่าไรมีเสียงสะอื้นเป็นห้วง ๆ เช่น แม่ตีทีเดียว ร้องไห้สะอึกสะอื้นไปตั้งชั่วโมง.
-
ฮือ หมายถึง ก. กรูกันเข้ามาหรือออกไป, แตกตื่นชั่วขณะ.
ว. อาการที่ไฟไหม้ลุกลามอย่างรวดเร็ว ในความว่า ไฟลุกฮือ.
-
เป่าปี่ หมายถึง (ปาก) ก. สูบฝิ่น; ร้องไห้.
-
เศร้าโศก หมายถึง ว. มีความทุกข์โศกเสียใจอาลัยอาวรณ์มากเช่น พ่อตายทำให้เขาเศร้าโศกเสียใจมาก, โศกเศร้า ก็ว่า.
-
เสียน้ำตา หมายถึง ก. ร้องไห้ เช่น ละครเรื่องนี้เศร้าจริง ๆ ทำให้ฉันต้องเสียน้ำตา คนเลว ๆ อย่างนี้ตายไปก็ไม่น่าจะเสียน้ำตาให้.
-
แง หมายถึง น. เรียกส่วนของหน้าตรงหว่างคิ้วว่า หน้าแง.
-
โรทนะ หมายถึง [โรทะนะ] น. การร้องไห้. (ป., ส.).
-
โศก หมายถึง ดู อโศก.
-
โศกา หมายถึง ก. ร้องไห้ เช่น รู้ว่าผิดแล้วก็แก้ตัวใหม่ อย่ามัวแต่นั่งโศกาอยู่เลย.
-
โศกาดูร หมายถึง ก. เดือดร้อนด้วยความโศก, ร้องไห้สะอึกสะอื้น. (ส. โศก + อาตุร).
-
โศกี หมายถึง ก. ร้องไห้ เช่น รู้ว่าผิดแล้วก็แก้ตัวใหม่ อย่ามัวแต่นั่งโศกาอยู่เลย.
-
โหยไห้ หมายถึง ก. ร้องไห้ครํ่าครวญถึง.
-
โอดกาเหว่า หมายถึง (ปาก) ก. ร้องไห้ครํ่าครวญ.
-
ไห้ หมายถึง (วรรณ) ก. อาการที่นํ้าตาไหลเพราะประสบอารมณ์อันแรงกล้า เช่น ไห้รํ่ารักลูกไท้ ไห้บ่รู้กี่ไห้ ลูกแก้วกับตน แม่เอย. (ลอ), มักใช้เข้าคู่กับคํา ร้อง เป็น ร้องไห้.
