แม่น้ำ คำไวพจน์ · ทะเล, มหาสมุทร, แคว พร้อมความหมายและตัวอย่าง

คำไวพจน์ของคำว่า "แม่น้ำ" มีอะไรบ้าง?

แม่น้ำ มีคำไวพจน์ 14 คำ ได้แก่

แม่น้ำ: ทะเล; มหาสมุทร; แคว; สายชล; น้ำ; สายน้ำ; คลอง; สายนที; ชลาสินธุ์; สินธุ์; ลำน้ำ; สินธู; สทิง; ลุ่มน้ำ

สวัสดีครับนักเรียนทุกท่าน วันนี้ผมจะพาทุกคนไปเรียนรู้เกี่ยวกับ คำไวพจน์ของคำว่า "แม่น้ำ" ซึ่งเป็นคำที่มีความหมายถึงทางน้ำธรรมชาติขนาดใหญ่ที่ไหลลงสู่ทะเล ทะเลสาบ หรือแม่น้ำสายอื่น ๆ เป็นแหล่งน้ำสำคัญสำหรับการดำรงชีวิตและเป็นเส้นทางคมนาคม

การเรียนรู้คำไวพจน์จะช่วยให้เราสามารถใช้ภาษาไทยได้อย่างสละสลวยและหลากหลายมากยิ่งขึ้นครับ

คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกันหรือคล้ายกัน แต่มีรูปคำที่ต่างกัน การนำคำไวพจน์มาใช้จะช่วยเพิ่มอรรถรสในการอ่านและเขียน ทำให้งานเขียนดูน่าสนใจและไม่ซ้ำซาก

ตัวอย่างคำไวพจน์ของ "แม่น้ำ" และความหมาย

นที: หมายถึง แม่น้ำ, ลำน้ำ
คงคา: หมายถึง แม่น้ำ โดยเฉพาะแม่น้ำคงคา แต่ในบริบทกวีมักใช้แทนแม่น้ำทั่วไป
ชลธี / ชลาลัย / ชลธาร / ชลสินธุ์: หมายถึง แม่น้ำ, ห้วงน้ำ
สาคร: หมายถึง ทะเล, มหาสมุทร (แต่ก็ใช้ในความหมายกว้างถึงแม่น้ำได้ โดยเฉพาะแม่น้ำที่ไหลลงทะเล)
สินธุ: หมายถึง แม่น้ำ, มหาสมุทร (คล้ายกับสาคร)
ธาร / ธารา: หมายถึง ลำน้ำ, สายน้ำ, ลำธาร (มักใช้กับแม่น้ำสายเล็กๆ หรือส่วนหนึ่งของแม่น้ำ)
อรรณพ: หมายถึง ทะเล, มหาสมุทร (ใช้ในความหมายกว้างถึงห้วงน้ำใหญ่ได้เช่นกัน)

ตัวอย่างการใช้คำไวพจน์ แม่น้ำ ในการแต่งกลอน

เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น ผมขอยกตัวอย่างการนำคำไวพจน์ไปใช้ในบทกลอนง่าย ๆ นะครับ

สาย คงคา ไหลเอื่อยเรื่อยริน
สู่ ชลธี ใหญ่ไกลแผ่นดิน
เรือล่องไปใน นที ถวิล
ถึง ชลาลัย ถิ่นธารา

แม่น้ำ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย แม่น้ำ หมายถึง:

น. ลํานํ้าใหญ่ซึ่งเป็นที่รวมของลําธารทั้งปวง.

ความหมายในพจนานุกรมไทย แม่น้ำ คือ

ความหมายในพจนานุกรมไทย ของคำที่มีความหมายคล้าย แม่น้ำ

คลอง หมายถึง [คฺลอง] น. ทางนํ้าหรือลํานํ้าที่เกิดขึ้นเองหรือขุดเชื่อมกับแม่นํ้าหรือทะเล; ทาง, แนว, เช่น คลองธรรม.
ชลาสินธุ์ หมายถึง น. ทะเล, แม่น้ำ, เช่น ข้าเป็นไรแทรกขนสุบรรณบิน เร็วรีบยิ่งมหาวายุพัด กวักกวัดปีกข้ามชลาสินธุ์. (กากี), น้ำ เช่น พระเหลือบเล็งชลาสินธุ์ ในวารินทะเลวน ก็เห็นรูปอสุรกล ซึ่งกลายแกล้งเป็นสีดา. (พากย์นางลอย).
ทะเล หมายถึง น. ห้วงนํ้าเค็มที่เวิ้งว้างกว้างใหญ่ แต่เล็กกว่ามหาสมุทร. ว. ที่อยู่หรือเกิดในทะเล เช่น สาหร่ายทะเล ปลิงทะเล แมงดาทะเล.
น้ำ หมายถึง น. สารประกอบซึ่งมีองค์ประกอบเป็นธาตุไฮโดรเจนและออกซิเจนในอัตราส่วน ๑ : ๘ โดยนํ้าหนัก เมื่อบริสุทธิ์มีลักษณะเป็นของเหลว ใส ไม่มีสี กลิ่น รส มีประโยชน์มาก เช่นใช้ดื่ม ชําระล้างสิ่งสกปรก, โบราณถือว่าเป็น ธาตุ ๑ ในธาตุ ๔ คือ ดิน นํ้า ไฟ ลม, ใช้เรียกสิ่งอื่นที่มีลักษณะเป็นนํ้าหรือเหลวเหมือนนํ้า เช่น นํ้าตา นํ้าปลา นํ้าพริก นํ้าส้ม; โดยปริยายหมายถึงคุณสมบัติที่ถือว่าเป็นสาระของสิ่งที่กล่าวถึง เช่น นํ้าคํา นํ้าใจ นํ้าพักนํ้าแรง นํ้ามือ; ความแวววาว (ใช้แก่รัตนชาติ); ลักษณนามเรียกเรือที่ใช้มาแล้ว ๒ ปี ๓ ปี ว่า เรือ ๒ นํ้า เรือ ๓ นํ้า, และที่ใช้เกี่ยวกับนํ้าหมายความว่า ครั้ง เช่น ล้าง ๓ นํ้า ต้ม ๓ นํ้า. ว. มีแสงแวววาว (ใช้แก่รัตนชาติ) เช่น เพชรนํ้าหนึ่ง ทับทิมนํ้างาม.
มหาสมุทร หมายถึง น. ทะเลใหญ่. (ส.; ป. มหาสมุทฺท).
ลุ่มน้ำ หมายถึง น. บริเวณที่ลุ่มซึ่งมีแม่น้ำสำคัญและสาขาไหลผ่าน เช่น ลุ่มน้ำเจ้าพระยา.
สทิง หมายถึง [สะ-] น. แม่น้ำ, ใช้ว่า จทึง ฉทึง ชทึง ชรทึง สทึง หรือ สรทึง ก็มี. (ข. สฺทึง ว่า คลอง).
สายน้ำ หมายถึง น. กระแสนํ้าที่ไหลเห็นเป็นสายยาวไป เช่น เรือล่องลอยไปตามสายน้ำ.
สินธุ์ หมายถึง (กลอน) น. ลำน้ำ, แม่น้ำ, สายน้ำ, น้ำ, ทะเล, มหาสมุทร, เช่น เหาะข้ามสินธุ์ไปยังขุนยุคุนธร. (สมบัติอัมรินทร์), ใช้ว่า สินธุ หรือ สินธู ก็มี.
สินธู หมายถึง (กลอน) น. ลำน้ำ, แม่น้ำ, สายน้ำ, น้ำ, ทะเล, มหาสมุทร, เช่น มังกรเกี่ยวเลี้ยวล่องท้องสินธู เป็นคู่คู่เคียงมาในวารี. (อภัย), ใช้ว่า สินธุ หรือ สินธุ์ ก็มี.
แคว หมายถึง [แคฺว] น. ลํานํ้าที่ไหลมารวมกับลํานํ้าอีกสายหนึ่งซึ่งมีขนาดใหญ่พอ ๆ กัน เช่น แควน้อย แควใหญ่; แม่น้ำหรือลำธารสายเล็กที่ไหลลงสู่แม่น้ำหรือลำธารสายใหญ่ เช่น แควป่าสัก.
แม่น้ำ หมายถึง น. ลํานํ้าใหญ่ซึ่งเป็นที่รวมของลําธารทั้งปวง.