คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "แว*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 39 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา แว็บ, แว้, แวง, แวด, แวน, แวบ,แว็บ, แวว

แว็บ

แว้บ

แวบ, แว็บ

แว็บ

แว๊บ

แวบ, แว็บ

แว้

ก. ร้อง (ใช้แก่เด็กแดง ๆ) เช่น เด็กคนนี้ พอแว้ออกมาก็มีเงินเป็นล้านแล้ว, อุแว้ ก็ว่า, โดยปริยายหมายความว่า เกิด เช่น พอหลานแว้ออกมา ย่าก็ดีอกดีใจ. ว. เสียงอย่างเสียงเด็กแดง ๆ ร้อง เช่น เสียงลูกร้องแว้, อุแว้ ก็ว่า.

แวง

ว. ยาว, แถว; เรียกเส้นลองจิจูดว่า เส้นแวง. (ข.).

แวง

น. ดาบ.

แวง

(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นปรือ. [ดู ปรือ ๑ (๑)].

แวง

ก. ล้อมวง.

แว้ง

ก. อาการที่เอี้ยวหัวหรืออวัยวะบางส่วนโดยเร็วเพื่อกัดหรือทำร้ายเป็นต้น เช่น ควายแว้งขวิด จระเข้แว้งหางฟาดเรือล่ม, โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น เตือนดี ๆ มาแว้งเอาได้.

แว้งกัด

ก. กิริยาที่เอี้ยวตัวหรือคอไปกัดโดยเร็ว เช่น หมาแว้งกัด, โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น อุตส่าห์อุปถัมภ์คํ้าชูมาตั้งแต่เล็ก ยังแว้งกัดได้.

แวด

ก. เฝ้า, ระวัง, รักษา.

แว้ด

ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น ตวาดแว้ด. (ปาก) ก. ขึ้นเสียง เช่น พูดด้วยดี ๆ กลับมาแว้ดใส่อีก.

แวดล้อม

ก. เฝ้าระวังรักษาอยู่โดยรอบ เช่น ตำรวจแวดล้อมบุคคลสำคัญ ผู้มีอำนาจไปไหนก็มีมือปืนแวดล้อม; ห้อมล้อม เช่น มีบริวารแวดล้อม พอร้องเพลงจบก็มีคนมาแวดล้อมขอลายเซ็น. ว. ที่ห้อมล้อม, ที่อยู่โดยรอบ, เช่น สิ่งแวดล้อม ภาวะแวดล้อม.

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ