ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "เปร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 39 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา เปรต,เปรต-, เปรม, เปรย,เปรย ๆ, เปรอ, เปรา, เปร

เปรมปรีดิ์

เปรมปรี

เปรมปรีดิ์

เปรมปรีด์

เปรมปรีดิ์

เปรมปรีย์

เปร

[เปฺร] ก. เบนไป, เซไป, เอนไป, หลีกไป.
 พจนานุกรมไทย

เปร็ง

[เปฺร็ง] น. ชื่อไผ่ชนิดหนึ่ง ต้นเล็ก ชาวบ้านใช้ปล้องทำเป็นกล้องยาสูบ.
 พจนานุกรมไทย

เปรต,เปรต-

[เปฺรด, เปฺรดตะ-] น. สัตว์พวกหนึ่งเกิดในอบายภูมิ คือ แดนทุกข์, ผีเลวจำพวกหนึ่ง มีหลายชนิด ชนิดหนึ่งตามที่ว่ากันว่ามีรูปร่างสูงโย่งเย่งเท่าต้นตาล ผมยาวหยอกหยอย คอยาว ผอมโซ มีปากเท่ารูเข็ม มือเท่าใบตาล กินแต่เลือดและหนองเป็นอาหาร มักร้องเสียงดังวี้ด ๆ ในตอนกลางคืน; คำเรียกเป็นเชิงด่าหรือปรามาสคนที่อดอยากผอมโซ เที่ยวรบกวนขอเขากิน หรือเมื่อมีใครได้โชคลาภก็เข้ามาขอแบ่งปันเป็นอย่างขอแบ่งส่วนบุญหรือในทำนองเช่นนั้น ว่า เปรต หรือ อ้ายเปรต. (ส.; ป. เปต).
 พจนานุกรมไทย

เปรตวิษัย,เปรตวิสัย

[เปฺรดตะ-] น. ภูมิหรือกำเนิดแห่งเปรต, เปตวิสัย ก็ใช้. (ส. ไปตฺรฺย + วิษย; ป. เปตฺติวิสย).
 พจนานุกรมไทย

เปรม

[เปฺรม] ก. สบาย, รื่นเริง, อิ่มใจ. น. ความรัก, ความชอบใจ. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

เปรมปรา

[-ปฺรา] (กลอน) ตัดมาจาก เปรมปราโมทย์.
 พจนานุกรมไทย

เปรมปรีดิ์

[-ปฺรี] ว. อิ่มอกอิ่มใจ, ปลาบปลื้มใจ.
 พจนานุกรมไทย

เปรย,เปรย ๆ

[เปฺรย] ก. กล่าวขึ้นมาลอย ๆ เพื่อให้ผู้อื่นได้ยิน. ว. อาการที่กล่าวขึ้นมาลอย ๆ เพื่อให้ผู้อื่นได้ยิน เช่น เคยพูดเปรยไว้ พูดเปรย ๆ.
 พจนานุกรมไทย

เปรยปราย

ก. พูดทักทายทั่วไปไม่จำเพาะใคร.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด