ค้นเจอ 16 รายการ

เถาวัลย์

หมายถึงน. พรรณไม้ที่เป็นเถา, พรรณไม้เลื้อย. (ป., ส. วลฺลิ, วลฺลี).

วัลลี

หมายถึงน. เถาวัลย์, เครือเขา, ไม้เถา. (ป., ส.).

ฉุป,ฉุป-

หมายถึง[ฉุบ, ฉุปะ-] น. การรบกัน, สงคราม, การสัมผัสถูกต้อง; เถาวัลย์; ลม. (ส., ป.).

เชือกเขา

หมายถึงน. เถาวัลย์.

วัลย์

หมายถึงน. เถาวัลย์, เครือเขา, ไม้เถา. (ป., ส. วลฺลี).

เขา

หมายถึงน. เถาวัลย์ เช่น เครือเขา.

เครือเขา

หมายถึงน. เถาวัลย์.

นาคลดา

หมายถึง[นากคะ-] น. เถาวัลย์งู, เถาพลู.

ชุด

หมายถึงน. เครื่องดักปลาชนิดหนึ่ง ถักด้วยหวายหรือเถาวัลย์เป็นตา; สิ่งที่ถักด้วยหวายหรือเถาวัลย์เป็นตาห่าง ๆ รูปคล้ายกระชุ สำหรับใส่หมูเป็น.

ซุ้ม

หมายถึงน. สิ่งที่เป็นพุ่มโดยมากปกคลุมด้วยต้นไม้หรือเถาวัลย์ มีทางลอดได้ เช่น ในป่าเถาวัลย์ขึ้นเป็นซุ้มเองตามธรรมชาติ, ต้นไม้ซึ่งขึ้นปกคลุมสิ่งที่ก่อสร้างเพื่อรองรับ มีทางลอดได้ เช่น ปลูกกระดังงาเป็นซุ้ม, ซุ้มไม้ ก็เรียก.

ย่างทราย

หมายถึงน. ชื่อเถาวัลย์ป่าชนิดหนึ่ง มีใบใหญ่, ย่านทราย ก็เรียก. (พจน. ๒๔๙๓).

ย่านทราย

หมายถึงน. ชื่อเถาวัลย์ป่าชนิดหนึ่ง มีใบใหญ่, ย่างทราย ก็เรียก. (พจน. ๒๔๙๓).

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ