คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "อ.ด."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 1,757 รายการ

พยัญชนะตัวที่ ๒๐ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กด.

พยัญชนะตัวที่ ๔๓ เป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นพยัญชนะตัวต้นได้อย่างตัวอื่น ๆ เช่น อา อก องค์, ใช้นำพยัญชนะเดี่ยวได้อย่างอักษรกลางอื่น ๆ เช่น อนึ่ง องุ่น แอร่ม, ใช้นำตัว ย ให้เป็นเสียงอักษรกลาง แต่นิยมใช้อยู่ ๔ คำ คือ อย่า อยู่ อย่าง อยาก, ใช้เป็นเครื่องหมายรูปสระ ออ เช่น กอ ขอ และประสมกับเครื่องหมายเป็นสระ เอือ เออ เช่น เถือ เธอ, ใช้เป็นตัวเคียงสระ อือ เช่น คือ มือ.

[อะ] เป็นอักษรใช้นำหน้าคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต บอกความปฏิเสธหรือตรงกันข้าม แปลว่า ไม่ หรือ ไม่ใช่ เช่น อศุภ (ไม่งาม) อธรรม (ไม่ใช่ธรรม); ใช้เป็น อน เมื่ออยู่หน้าคำที่ขึ้นต้นด้วยสระ เช่น อเนก (อน + เอก) อนาจาร (อน + อาจาร). (ป., ส.).

โหวต

[โหฺวด] (ปาก) ก. ออกเสียงลงคะแนน. (อ. vote).

กระยาด,-กระยาด

ใช้เข้าคู่กับคำ กระยืด เป็น กระยืดกระยาด.

ประหลาด

ปะหลาด, ปลาด

ดรธาน

[ดอระทาน] ก. หายไป, ลับไป. (ตัดมาจาก อันตรธาน).

สลุต

[สะหฺลุด] ก. คำนับ เช่น ยิงสลุต. (อ. salute).

อจล,อจล-

[อะจะละ-] ว. ไม่หวั่นไหว, ไม่คลอนแคลน, เช่น อจลศรัทธา. (ป., ส.).

อน,อน-

[อะนะ-] เป็นคำปฏิเสธ แปลว่า ไม่, ไม่ใช่, ใช้ประกอบหน้าศัพท์บาลีและสันสกฤตที่ขึ้นต้นด้วยสระ เช่น อาทร = เอื้อเฟื้อ, อนาทร = ไม่เอื้อเฟื้อ. (ดู อ ๒ ประกอบ).

ชะมด

ชมด

อัมพาต

อัมพาด

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ