ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
พยัญชนะตัวที่ ๔๑ อยู่ในพวกอักษรสูง เช่น หา เห็นใช้นำอักษรตํ่าที่เป็นอักษรเดี่ยวให้มีเสียงสูงและไม่ออกเสียงตัว ห เช่น หงอย หนา.
ว. หนึ่ง, เดียว. (ข.).
ว. สูง. (ข. โฎม).
[ปฺรัก] ว. เงิน. (ข.).
ว. เต็ม. (ข. เพ).
พยัญชนะตัวที่ ๒ เป็นพวกอักษรสูง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต.
[ทุกขะ-, ทุก] น. ความยากลำบาก, ความไม่สบายกายไม่สบายใจ. (ป.; ส. ทุะข).
[ฉะหฺงาย] ว. ไกล, ห่าง. (ข.).
[ชะ-] ว. ทั้งคู่, ทั้ง ๒. (ข.).
[สะ-] ว. ขวา. (ข. สฺฎำ).
[กัน-] ว. กรรเอา, กลมกล่อม. (ข. กฺรเอา).
[ตฺระ-] ว. ตระชัก, เย็น. (ข. ตรฺชาก่).