ค้นเจอ 4,046 รายการ

หยาบ,หยาบ ๆ

หมายถึงว. ไม่ละเอียด เช่น ทรายหยาบ แป้งหยาบ; ไม่สุภาพ เช่น กิริยาหยาบ พูดหยาบ, ไม่เรียบร้อย เช่น เก็บข้าวของสุมไว้หยาบ ๆ, สาก ๆ เช่น ฝ่ามือฝ่าเท้าหยาบ.

หยาบโลน

หมายถึงว. ที่ไม่สุภาพและลามก เช่น พูดจาหยาบโลน แสดงกิริยาหยาบโลน.

กากขยาก

หมายถึงน. กากที่หยาบ, หยากเยื่อ.

คะเน

หมายถึงก. กะ, คำนวณเอาอย่างหยาบ ๆ, เช่น คะเนให้พอดี.

ลวก ๆ

หมายถึงว. อย่างหยาบ ๆ, มักง่าย, ยังไม่เรียบร้อย, เช่น ทำงานลวก ๆ พอให้เสร็จ ๆ ไป.

ยาหัด

หมายถึงว. ชั่ว, ไม่ดี, หยาบ, ไม่งาม. (ช.).

โลน

หมายถึงว. อาการที่แสดงกิริยาวาจาหยาบคายไปในทางลามก, มักใช้เข้าคู่กับคำ หยาบ เป็น หยาบโลน เช่น แสดงกิริยาโลน พูดจาหยาบโลน.

ปากปลาร้า

หมายถึง(สำ) ว. ชอบพูดคำหยาบ.

กระกรับกระเกรียบ

หมายถึง(โบ; กลอน) ว. กระด้าง, หยาบ, เช่น หนงงหยาบสุรเสียงศัพท์ ดูก็กระกรับกระเกรียบ. (ม. คำหลวง กุมาร).

โสกโดก

หมายถึง[โสกกะโดก] ว. สัปดน, หยาบโลน.

บำหยัด

หมายถึงก. ประหยัด เช่น บำหยัดหยาบพึงเยงยำ. (กฤษณา).

กร้าน

หมายถึง[กฺร้าน] ว. มีผิวด้าน, มีผิวไม่สดใส; กระด้าง, แข็ง, หยาบ.

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ