คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "หภ.อม."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 148 รายการ

อม

ก. เอาสิ่งของใส่ปากแล้วหุบปากไว้ไม่กลืนลงไป, โดยปริยายหมายความว่า ไม่แสดงออกมา เช่น อมภูมิ; กลมกลืน, ปนกัน, เช่น อมเปรี้ยวอมหวาน เขียวอมเหลือง; (ปาก) เม้ม, ขมิบ, ยักเอาไว้.

พะยอม

พยอม

ชื่อต้นไม้ มีดอกสีขาว

อมทุกข์

ว. มีความทุกข์สุมอยู่ เช่น หน้าตาอมทุกข์.

อมต,อมต-,อมตะ

[อะมะตะ-, อะมะตะ] ว. ไม่ตาย เช่น อมตธรรม, เป็นที่นิยมยั่งยืน เช่น เพลงอมตะ. น. พระนิพพาน. (ป.; ส. อมฺฤต).

ประนีประนอม

ประณีประณอม

อมต, อมตะ

อัมตะ, อำมตะ

อมพระมาพูด

(สำ) ใช้ในการพูดโดยอ้างพระหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์มาประกอบเป็นพยาน มักใช้ในความปฏิเสธ เช่น ต่อให้อมพระมาพูดก็ไม่เชื่อ.

ทอนซิล

ทอมซิน

ขากอม

[-กอม] ว. ขาโก่ง.

บ้วนปาก

ก. ล้างปากด้วยอาการที่อมนํ้าแล้วบ้วนออกมา.

สนอม

[สะหฺนอม] ก. ถนอม.

หวานอมขมกลืน

(สำ) ก. ตกอยู่ในฐานะที่จำต้องยอมรับ ไม่ว่าจะดีหรือร้าย พอใจหรือไม่พอใจก็ตาม.

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ