คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สิต-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 378 รายการ

สิต,สิต-

[-ตะ-] ว. ขาว. (ป., ส.).

สิตะ

ว. ยิ้ม, ยิ้มแย้ม. (ป.; ส. สฺมิต).

สิ

คำประกอบท้ายคำอื่นเพื่อเสริมข้อความให้เด่น ให้ชัด หรือให้สละสลวย เป็นต้น, โดยมากใช้กับกริยาเป็นเชิงบังคับ เชิงชวน หรือรับคำ เป็นต้น เช่น ไปสิ มาสิ, ซิ หรือ ซี ก็ว่า.

สิ

ดิ

คำประกอบท้ายคำอื่นเพื่อเสริมข้อความให้เด่น ให้ชัด หรือให้สละสลวย เป็นต้น, โดยมากใช้กับกริยาเป็นเชิงบังคับ เชิงชวน หรือรับคำ

พยัญชนะตัวที่ ๒๑ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น จิต เมตตา ฟุต.

ภูษิต

ก. ประดับ, แต่ง. (ส.; ป. ภูสิต).

วิภูษิต

ว. แต่งแล้ว, ประดับแล้ว. (ส.; ป. วิภูสิต).

อันต,อันต-,อันต-

[อันตะ-] น. เขต, แดน; ปลายทาง, ที่จบ, อวสาน, ที่สุด; ความตาย, ความเสื่อมสิ้น. (ป., ส.).

นอต

น็อต, น๊อต

ทับศัพท์จาก nut ในภาษาอังกฤษที่หมายถึงอุปกรณ์ช่าง

คต,-คต

[-คะตะ, -คด] ก. ถึงแล้ว, ไปแล้ว, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น ตถาคต สุคต สวรรคต ทิวงคต. (ป.).

ตจ,ตจ-

[ตะจะ-] น. หนัง, เปลือกไม้. (ป.).

ตติย,ตติย-

[ตะติยะ-] ว. ที่ ๓, คำรบ ๓, มักใช้ประกอบหน้าคำอื่น เช่น ตติยวาร. (ป.).

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ