ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สัน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 58 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ศัล,ศัลกะ, สัน

สันนิษฐาน

สันนิฐาน, -ฐาณ

นันทนาการ

สันทนาการ

สัณฐาน

สันฐาน, สันฐาณ, สัณฐาณ

รูปพรรณสัณฐาน

สันโดษ

สัญโดษ

สัน

น. สิ่งที่มีลักษณะนูนสูงขึ้นเป็นแนวยาว เช่น สันหลังคา สันหน้าแข้ง ดั้งจมูกเป็นสัน; ส่วนหนาของมีดหรือขวานซึ่งอยู่ตรงข้ามกับคม.
 พจนานุกรมไทย

สัน

(ถิ่น-พายัพ) น. ปีวอก.
 พจนานุกรมไทย

สันเขา

น. ส่วนสูงของภูเขาที่ยาวเป็นทิวพืดไป.
 พจนานุกรมไทย

สันดอน

น. ดินหรือกรวดทรายเป็นต้นซึ่งนํ้าพัดเอามารวมกัน ปรากฏนูนยาวอยู่ใต้นํ้า ทำให้สูงเป็นสันขึ้น, หลังเต่า ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

สันดาน

น. อุปนิสัยที่มีมาแต่กำเนิด เช่น มีสันดานดี มีสันดานเลว, (ปาก) มักใช้ไปในทางไม่สู้จะดี เช่นสันดานของเขาเป็นเช่นนั้น อย่าไปถือเลย. (ป., ส. สนฺตาน ว่า สืบต่อ).
 พจนานุกรมไทย

สันดาน

น. ชื่อโรคลมอย่างหนึ่งมีอาการให้จุกเสียดเรื้อรังอยู่เสมอ เรียกว่า ลมสันดาน.
 พจนานุกรมไทย

สันดาป

[-ดาบ] น. ความเร่าร้อน, ความแผดเผา; การเผาไหม้; ชื่อนรกขุมหนึ่ง. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

สันเดก

(โบ) น. สันติกะ, สำนัก. (ป. สนฺติก).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด