คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 253 รายการ

ศัล,ศัลกะ

[สัน, สันละกะ] น. เปลือกไม้. (ส. ศลฺล, ศลฺก).

สัน

น. สิ่งที่มีลักษณะนูนสูงขึ้นเป็นแนวยาว เช่น สันหลังคา สันหน้าแข้ง ดั้งจมูกเป็นสัน; ส่วนหนาของมีดหรือขวานซึ่งอยู่ตรงข้ามกับคม.

สัน

(ถิ่น-พายัพ) น. ปีวอก.

จนชั้น

สัน. ที่สุดแต่.

ทัง

สัน. ทั้ง.

เมาะ

สัน. คือ.

เมาะว่า

สัน. คือว่า.

และ

สัน. กับ, ด้วยกัน.

ครั้น

[คฺรั้น] สัน. เมื่อ.

จนกระทั่ง,จนถึง

สัน. ตราบเท่า, ที่สุดถึง.

จิ่ง

(โบ) สัน. จึง.

ด้วยว่า

สัน. เพราะว่า.

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ