คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สัต-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 18 รายการ

สัต,สัต,สัต-,สัต-

[สัด, สัดตะ-] ว. ดี, งาม; น่านับถือ. (ส.).

สัต,สัต,สัต-,สัต-,สัตตะ,สัตตะ

[สัด, สัดตะ-] ว. เจ็ด. (ป. สตฺต; ส. สปฺต).

สัตถ,สัตถ-,สัตถ-

[สัดถะ-] (แบบ) น. คัมภีร์, ตำรา. (ป.; ส. ศาสฺตฺร).

สัตถ,สัตถ-,สัตถ-

(แบบ) น. เกวียน. (ป.; ส. สารฺถ).

สัตถ,สัตถ-,สัตถ-

(แบบ) น. อาวุธ, มีด, หอก. (ป.; ส. ศสฺตฺร).

สัตโลหะ

[สัดตะ-] น. โลหะ ๗ ชนิด คือ เหล็ก ๑ ปรอท ๑ ทองแดง ๑ เงิน ๑ และทองคำ ๑, เพียงนี้เรียกว่า เบญจโลหะ, ถ้าเติมอีก ๒ ชนิด คือ เจ้า ๑ (เป็นคำตัดมาจาก “เจ้าน้ำเงิน” ว่า เป็นแร่ชนิดหนึ่ง สีเขียวเป็นสีน้ำเงิน) และสังกะสี ๑ เรียกว่า สัตโลหะ, ถ้าเติมอีก ๒ ชนิด คือ ชิน ๑ และบริสุทธิ์ ๑ (คือทองแดงบริสุทธิ์) เรียกว่า นวโลหะ. (ตำราสร้างพระพุทธรูป).

สัตว,สัตว-,สัตว์

[สัดตะวะ-, สัด] น. สิ่งมีชีวิตซึ่งแตกต่างไปจากพรรณไม้ ส่วนมากมีความรู้สึกและเคลื่อนไหวย้ายที่ไปได้เอง, ความหมายที่ใช้กันเป็นสามัญหมายถึง สัตว์ที่ไม่ใช่คน, เดรัจฉาน. (ส. สตฺตฺว; ป. สตฺต).

สัตมหาสถาน

[สัดตะมะหาสะถาน] น. สถานที่ ๗ แห่งที่พระพุทธเจ้าเสวยวิมุติสุขภายหลังตรัสรู้.

สัตวชาติ

น. สัตว์, หมู่สัตว์.

ศัตรู

สัตรู, ศตรู

สัตตาหกรณียะ

[สัดตาหะกะระนียะ, สัดตาหะกอระนียะ] น. กิจที่พึงทำเป็นเหตุให้ภิกษุออกจากวัดไปพักแรมในที่อื่นในระหว่างพรรษาได้ไม่เกิน ๗ วัน เช่นเพื่อไปพยาบาลภิกษุสามเณรหรือบิดามารดาที่ป่วยไข้หรือเพื่อบำรุงศรัทธาของทายก.

ตาง

(โบ; กลอน) ส. คำใช้แทนนามหลายฝ่ายให้แยกออกเป็นส่วน ๆ เช่น ทุกทั่วสัตวตื่นตาง แตกเต้า. (ตะเลงพ่าย), ต่าง ก็ว่า.

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ