คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สมศ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 253 รายการ

ศมะ

[สะ-] น. ความสงบ, ความนิ่ง. (ส.; ป. สม).

สม,สม-.สม-

[สะมะ-, สมมะ-, สม-] ว. เท่ากัน, เสมอกัน.

สม

ว. เหมาะ, เหมาะกับ, ควรแก่, เช่น บ่าวสาวคู่นี้สมกัน เขาแต่งตัวสมฐานะ แสดงละครได้สมบทบาท เขาต่อสู้กันอย่างสมศักดิ์ศรี เด็กคนนี้แต่งตัวไม่สมวัย, รับกัน เช่น หัวแหวนสมกับเรือนแหวน; ตรงกับ เช่น สมคะเน สมปรารถนา สมความตั้งใจ. (ปาก) สมน้ำหน้า เช่น สมแล้วที่สอบตก เพราะขี้เกียจนัก.

สม

ใช้ประกอบกับคำกริยาบางคำมีความหมายว่า ร่วมด้วยกัน รวมกัน เช่น สมคิด สมรู้.

สมส่วน

ว. มีส่วนสัดเหมาะเจาะ เช่น การออกกำลังกายทำให้ร่างกายสมส่วน, รับกันพอเหมาะพอดี เช่น หลังคากับตัวเรือนสมส่วนกันดี.

ศศ,ศศ-,ศศะ

[สะสะ-] น. กระต่าย, รอยดำที่ปรากฏในดวงจันทร์ ซึ่งถือกันว่าคล้ายกระต่าย. (ส.; ป. สส).

สมเพช

สมเพท, สมเพศ, สมเพส

พยัญชนะตัวที่ ๓๘ เป็นพวกอักษรสูง ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะตัวต้นและเป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาสันสกฤตและภาษาอื่น เช่น ศาลา อากาศ ไอศกรีม วงศ์.

สมโพธิ

สมโพด, สมโพธ

แปลว่า การตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า สัมโพธิ (สำ-โพ-ธิ)

วิสม,วิสม-

[-สะมะ-] ว. ไม่เรียบ, ไม่เสมอ, ขรุขระ, ไม่เท่ากัน. (ป., ส.).

กะทัดรัด

ว. สมทรง, สมส่วน, เหมาะเจาะ.

สมบูรณ์

สมบูร

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ