คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สปก."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 5,443 รายการ

ปก

ก. แผ่ออกคลุมเบื้องบน เช่น ตะไคร้ใบปกดิน. น. กระดาษหรือผ้าหรือหนังเป็นต้นที่หุ้มอยู่ภายนอกสมุดหรือหนังสือเป็นต้น, ใบปก ก็เรียก; แผ่นผ้าที่ติดปากกระเป๋าเสื้อ, แผ่นผ้าที่ติดกับคอเสื้อพับตลบลงมาหรือแบะออกทั้ง ๒ ข้าง เช่น ปกเชิ้ต ปกเสื้อนอก.

ปก

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ปลาแก้มชํ้า. (ดู แก้มชํ้า).

คอเชิ้ต

น. ปกเสื้อแบบติดคอ ปลายปกแหลม มีสาบเชื่อมระหว่างปกกับตัวเสื้อเพื่อเสริมให้ปกตั้งขึ้น.

คอบัว

น. ปกเสื้อแบบติดคอ ปลายปกมน

สนาบก

[สะนา-] น. คนที่มีหน้าที่อาบนํ้าให้ผู้อื่น. (ส. สฺนาปก; ป. นหาปก).

เข้าปก

ก. เย็บปกหนังสือ.

ปกเกศ

ก. ปกเกล้า, คุ้มครอง.

ประกฤต

[-กฺริด] (แบบ) ก. ทำ, ทำมาก. (ส. ปฺรกฺฤต; ป. ปกต).

คอฮาวาย

น. ปกเสื้อชนิดปลายแหลม สาบแบะออกตอนบนให้รับกับปก.

คอแบะ

น. ปกเสื้อชนิดที่มีสาบตอนบนแบะออก ส่วนที่แบะออกและส่วนที่เป็นปกจะเป็นแบบใดก็ได้.

คอกลม

น. ลักษณะคอเสื้อที่ตัดกลม ไม่มีปก.

สถาบก

[สะ-] (โบ) ก. สร้าง. (จารึกสยาม). (ส. สฺถาปก ว่า ผู้ตั้ง, ผู้สร้าง).

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ