คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 37 รายการ

สกัด

สะกัด

สกาว

สะกาว

สะกด

สกด

สะกิด

สกิด

สก,สก-,สก-

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).

สก

น. ผม. (ข. สก่).

สก

(โบ) ก. สะเด็ดนํ้า เช่น เอาข้าวที่ซาวนํ้าแล้วใส่ในตะแกรงเพื่อให้นํ้าแห้ง เรียกว่า สก.

สกฏ,สกฏ-,สกฏะ

[สะกะตะ-] น. เกวียน. (ป.).

สกฏภาระ

[-พาระ] น. ของบรรทุกเกวียน.

สกทาคามิผล,สกิทาคามิผล

[สะกะ-, สะกิ-] น. ธรรมที่พระสกทาคามีได้บรรลุ. (ป. สกทาคามิผล, สกิทาคามิผล; ส. สกฺฤทาคามินฺ + ผล). (ดู ผล).

สกทาคามิมรรค,สกิทาคามิมรรค

[-มัก] น. ทางปฏิบัติที่ให้สำเร็จเป็นพระสกทาคามี. (ส. สกฺฤทาคามินฺ + มารฺค; ป. สกทาคามิมคฺค, สกิทาคามิมคฺค). (ดู มรรค).

สกทาคามี,สกิทาคามี

[สะกะ-, สะกิ-] น. “ผู้มาสู่กามภพอีกครั้งหนึ่ง” เป็นชื่อพระอริยบุคคลชั้นที่ ๒ ใน ๔ ชั้น คือ พระโสดาบัน พระสกทาคามี พระอนาคามี และพระอรหันต์, บางทีก็เรียกสั้น ๆ ว่า พระสกทาคา หรือ พระสกิทาคา. (ป.; ส. สกฺฤทาคามินฺ).

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ