ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).
[สานติกะ-] ว. ที่กำจัดเสนียดจัญไร. (ส.).
ว. โยกคลอนไปมา, ไม่แน่น, ไม่มั่นคง.
[กรึกฺถองฺ] (โบ) ว. มากมาย, ตรึกถอง ก็ใช้.
[คะรุกะ-] (แบบ) ว. หนัก เช่น ครุกาบัติ ว่า อาบัติหนัก. (ป.).
[อะทิกะ-, อะทิกกะ-] ว. ยิ่ง, เกิน, มาก, เพิ่ม, เลิศ, ใช้ว่า อธึก ก็มี. (ป., ส.).
[-หะละกะ-] น. ชาวสิงหล. ว. เกี่ยวกับเกาะสิงหล. (ส. สึหลก; ป. สีหลก).
พยัญชนะตัวต้น เป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กก.
[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).
[นะวะกะ-] น. ผู้ใหม่, ผู้อ่อน. (ป.). ว. ใหม่, อ่อน, เช่น พระนวกะ นวกภูมิ.
ก. ถูกตา. ว. น่าดู.
ว. ยกยอ. ก. ยกย่อง.