คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "รส.บ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 582 รายการ

รส

น. สิ่งที่รู้ได้ด้วยลิ้น เช่น เปรี้ยว หวาน เค็ม ฝาด, โดยปริยายหมายถึง ความไพเราะ เช่น กลอนบทนี้ไม่มีรส. (ป., ส.).

พยัญชนะตัวที่ ๒๖ เป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบ.

บ,บ,บ่

[บอ, บ่อ] ว. ไม่, มักใช้ในหนังสือเก่าหรือกวีนิพนธ์ หรือบางท้องถิ่น, ในที่ใช้ บ เมื่อใช้ว่า บ่ ก็มีความเช่นเดียวกัน.

เผ็ด

ว. มีรสอย่างรสพริก.

ขม

ว. รสอย่างหนึ่งอย่างรสสะเดาหรือบอระเพ็ด.

ทิพยรส

น. รสทิพย์, รสเลิศ.

รสชาติ

รสชาด

เครื่องปรุงรส

น. สิ่งที่ใช้ปรุงแต่งรสอาหาร เช่น น้ำตาล น้ำปลา เกลือ.

รู้รส

ก. รู้สึกถึงผลที่ได้รับ (มักใช้ในทางไม่ดี) เช่น ถ้าเด็กดื้อต้องตีเสียบ้าง จะได้รู้รสไม้เรียว ฉันเพิ่งรู้รสความหิว.

ศฤงคารรส

[สะหฺริงคานระรด] (วรรณ) น. รส ๑ ใน ๙ รสของวรรณคดี มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับความรัก เช่น เรื่องลิลิตพระลอมีเนื้อเรื่องเป็นศฤงคารรส.

เสาวรส

ว. มีรสอร่อย, มีรสดี. (ป., ส. สุรส).

แว็บ

แว้บ

แวบ, แว็บ

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ