ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา มนุช, มนุญ, มนุ
มนุษยวิทยา
มานุษย = ที่เกี่ยวกับมนุษย์
น. มนู. (ป., ส.).
น. “ผู้เกิดจากมนู” คือ คน. (ส.).
น. พระเจ้าแผ่นดิน. (ส.).
ว. เป็นที่พอใจ, งาม. (ป. มนุญฺ).
[มะนุดสะยะ-, มะนุด] น. สัตว์ที่รู้จักใช้เหตุผล, สัตว์ที่มีจิตใจสูง, คน. (ส.; ป. มนุสฺส).
น. คนที่ฝึกดำนํ้าได้นาน ๆ จนชำนาญโดยอาศัยหน้ากาก รองเท้าคล้ายตีนกบและอุปกรณ์ช่วยการหายใจใต้นํ้า.
[มะนุดสะยะ-, มะนุดสะ-] น. จำพวกคน, หมู่มนุษย์. (ส.).
น. กษัตริย์. (ส.).
น. ธรรมของคน, ธรรมที่มนุษย์พึงมีต่อกัน มีเมตตากรุณาเป็นต้น.
(ปาก) น. ผู้คน เช่น ไม่เห็นมีมนุษย์มนาสักคน, คนทั่ว ๆ ไป เช่น แต่งตัวไม่เป็นมนุษย์มนา. (ส.).
[มะนุดสะยะ-, มะนุดสะ-] น. โลกมนุษย์. (ส.).