คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พาณ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 13 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา พาณี, พาณ,พาณ-

พาณิชย์ , พาณิชย , พณิชย์ พาณิช , พณิช

พานิชย์, พานิชย, พนิชย์ พานิช, พนิช

ใช้ ณ เสมอ รวมถึงรูปศัพท์เดิมก่อนแผลง ว เป็น พ เช่น วาณิชย์ วาณิชกะ วณิชย์ วณิชยา วาณิช วณิช พาณิชย์ พาณิชย หรือ พณิชย์ แปลว่าการค้า พาณิชหรือพณิชหมายถึงพ่อค้า ยกเว้นวิสามานยนามบางคำ เช่น ไทยวัฒนา พานิช, กรุงไทย พานิชประกันภัย, ศุภชัย พานิชภักดิ์, วิจารณ์ พานิช และ ชิน โสภณพนิช

พาณ,พาณ-

[พาน, พานนะ-] น. ลูกธนู, ลูกปืน. (ป.; ส. วาณ).

พาณโยชน์

น. แล่งธนู. (ส. วาณโยชน).

พาณวาร

น. เกราะ. (ส. วาณวาร).

พาณาสน์

น. คันธนู. (ส. วาณาสน).

พาณิช

น. พ่อค้า. (ส., ป. วาณิช).

พาณิชย,พาณิชย-,พาณิชย์

[พานิดชะยะ-, พานิด] น. การค้าขาย; ชื่อกระทรวงที่มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการพาณิชย์ และกิจการทางเศรษฐกิจที่เกี่ยวเนื่องกับการพาณิชย์รวมตลอดทั้งการซื้อขายและแลกเปลี่ยนสินค้า การควบคุมและส่งเสริมเกี่ยวกับกิจการค้าและการประกันภัย. (ส. วาณิชฺย; ป. วาณิชฺช).

พาณิชยกรรม

น. การค้า.

พาณิชยการ

น. การค้า.

พาณิชยศาสตร์

น. วิชาว่าด้วยการค้า.

พาณิชยศิลป์

น. ศิลปกรรมประเภทหนึ่งซึ่งสร้างสรรค์ขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ในด้านธุรกิจการค้าโดยเฉพาะ เช่น ศิลปะในการเขียนภาพโฆษณา ศิลปะในการออกแบบเครื่องแต่งกาย.

พาณินี

น. นางละคร, นางระบำ; หญิงเมาสุรา. (ส.).

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ