คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พา,นำ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 660 รายการ

พา

ก. นำไปหรือนำมา.

นำทาง

ก. พาไปสู่ที่หมาย, นำไปให้ถูกทาง.

วหะ

ก. นำไป, พาไป. (ป., ส.).

นำ

ก. ไปข้างหน้า เช่น นำขบวน นำเสด็จ, ออกหน้า เช่น วิ่งนำ, เริ่มต้นโดยมีผู้อื่นหรือสิ่งอื่นตามหรือทำตาม เช่น นำสวด นำวิ่ง, พา เช่น นำเที่ยว นำไป นำมา. ว. อาการที่ซักหรือถามเป็นเชิงแนะไปในตัว ในคำว่า ซักนำ ถามนำ.

พึ่งพา

ก. อาศัยกัน, ช่วยเหลือกัน.

เฮโลสาระพา, เฮละโลสาระพา

เฮโลโหระพา, เฮละโลโหระพา

โหระพา

โหรพา, โหระภา

พาณิชย์ , พาณิชย , พณิชย์ พาณิช , พณิช

พานิชย์, พานิชย, พนิชย์ พานิช, พนิช

ใช้ ณ เสมอ รวมถึงรูปศัพท์เดิมก่อนแผลง ว เป็น พ เช่น วาณิชย์ วาณิชกะ วณิชย์ วณิชยา วาณิช วณิช พาณิชย์ พาณิชย หรือ พณิชย์ แปลว่าการค้า พาณิชหรือพณิชหมายถึงพ่อค้า ยกเว้นวิสามานยนามบางคำ เช่น ไทยวัฒนา พานิช, กรุงไทย พานิชประกันภัย, ศุภชัย พานิชภักดิ์, วิจารณ์ พานิช และ ชิน โสภณพนิช

จูงมือ

ก. จับมือพากันไป.

ติดมือ,ติดไม้ติดมือ

ก. ถือหรือนำไปด้วย.

พารณ,พารณะ

[พารน, พาระนะ] น. ช้าง. (ป., ส. วารณ).

พิกัดอัตราศุลกากร

(กฎ) น. กำหนดจำนวนเงินอากรที่เรียกเก็บจากของที่ส่งหรือพาออกไปนอกราชอาณาจักร เรียกว่า อากรขาออก หรือของที่นำหรือพาเข้ามาในราชอาณาจักร เรียกว่า อากรขาเข้า.

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ