คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ป.ณ.ว."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 12,306 รายการ

วณ,วณ-,วณะ

[วะนะ-] น. แผล, ฝี. (ป.; ส. วฺรณ).

บูรณ,บูรณ-,บูรณ์

[บูระนะ-, บูน] ว. เต็ม. (ป., ส. ปูรณ).

วารณ,วารณ-

[วาระนะ-] น. ช้าง. (ป., ส.).

ญวน

ญวณ

สาณ,สาณ-

[สานะ-] น. ผ้าหยาบ, ผ้าป่าน. (ป.; ส. ศาณ).

กัลยาณ,กัลยาณ-

[กันละยานะ-] ว. งาม, ดี, ใช้เป็นบทหน้าสมาส เช่น กัลยาณคุณ = คุณอันงาม กัลยาณธรรม = ธรรมอันดี กัลยาณมิตร = มิตรดี. (ป., ส.).

สวนะ

น. การไหลไป. (ป.; ส. สฺรวณ).

อาปณ,อาปณ-,อาปณะ

[-ปะนะ-] น. ตลาด, ร้านขายของ. (ป., ส.).

เบาราณ

(แบบ) ว. โบราณ. (ส. เปาราณ; ป. ปุราณ, โปราณ).

ปาณก,ปาณก-

[-นะกะ-] น. หนอน, สัตว์มีชีวิต. (ป.).

ปาณ,ปาณ-,ปาณะ

[-นะ] น. ลมหายใจ; สัตว์มีชีวิต, ชีวิต. (ป.; ส. ปฺราณ).

สรณ,สรณ-,สรณะ

[สะระนะ-] น. ที่พึ่ง, ที่ระลึก; ความระลึก. (ป.; ส. ศรณ).

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ