คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ป.ข.ส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 7,816 รายการ

ทุกข,ทุกข-,ทุกข์

[ทุกขะ-, ทุก] น. ความยากลำบาก, ความไม่สบายกายไม่สบายใจ. (ป.; ส. ทุะข).

ปักข,ปักข-,ปักข์

[ปักขะ-, ปัก] น. ปักษ์. (ป.; ส. ปกฺษ).

รุกข,รุกข-,รุกข์

[รุกขะ-, รุก] น. ต้นไม้. (ป.; ส. วฺฤกฺษ).

โมกข,โมกข-,โมกข์,โมกข์

[โมกขะ-] น. ความหลุดพ้น, นิพพาน. (ป.; ส. โมกฺษ).

เสกข,เสกข-,เสกขะ

[-ขะ-] น. ผู้ยังต้องศึกษาอยู่, พระอริยบุคคลผู้ยังไม่บรรลุพระอรหัตผล. (ป.; ส. ไศกฺษ).

สก

น. ผม. (ข. สก่).

เยิง

(ถิ่น-อีสาน) ส. เรา. (ข.).

ราชิ,ราชี

น. ทาง, สาย, แถว, เช่น รุกขราชี. (ป., ส.).

โบกขร,โบกขร-

[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).

ขัค

[ขัก] น. แรด เช่น พยัคฆขัคศฤงคาล. (สรรพสิทธิ์). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

โปกขร,โปกขร-

[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).

พยัญชนะตัวที่ ๒ เป็นพวกอักษรสูง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต.

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ