ผลการค้นหา

ค้นเจอ 6,145 รายการ

คช,คช-

[คดชะ-] (แบบ) น. ช้าง, ช้างพลาย. (ป., ส.).

ป

พยัญชนะตัวที่ ๒๗ เป็นพวกอักษรกลาง เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น บาป เนปจูน, ตัว ป ที่ขึ้นต้นของคำหรือพยางค์ในภาษาบาลีและสันสกฤตมักแผลงมาเป็นตัว บ ในภาษาไทย เช่น ปท ปิตา เป็น บท บิดา.

พจนานุกรมไทย

รักดป

[-ดบ] น. ปลิง (สัตว์). (ส. รกฺตป; ป. รตฺตป).

พจนานุกรมไทย

ชค,ชค-

[ชะคะ-] (แบบ) น. แผ่นดิน เช่น ชคสัตว์ ว่า สัตว์ที่อาศัยแผ่นดิน. (ป., ส.).

พจนานุกรมไทย

มิญช,มิญช-

[มินชะ-] น. เยื่อ, แก่นหรือเมล็ด. (ป.).

พจนานุกรมไทย

ประ,ประ-,ประ-

[ปฺระ] ใช้เติมหน้าคำอื่นเพื่อให้คำหนักแน่นขึ้น เช่น ชิด เป็น ประชิด, ท้วง เป็น ประท้วง; คำที่แผลงมาจาก ผ เช่น ผทม เป็น ประทม แล้วแผลง ประ เป็น บรร เช่น ประทม เป็น บรรทม.

พจนานุกรมไทย