คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ด.ม.ว."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 8,402 รายการ

บวช

บวด

การอุปสมบท

พยัญชนะตัวที่ ๓๓ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กม.

หมอนวด

น. ผู้มีความชำนาญในการนวดเพื่อให้คลายจากความเจ็บปวดหรือเมื่อยขบ.

แว้ด

ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น ตวาดแว้ด. (ปาก) ก. ขึ้นเสียง เช่น พูดด้วยดี ๆ กลับมาแว้ดใส่อีก.

พยัญชนะตัวที่ ๒๐ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กด.

นิรโทษ

[-ระโทด] ว. ไม่มีโทษ.

ไพรจิตร

[ไพฺรจิด] (แบบ) ว. ไพจิตร.

กระกวด

(โบ; กลอน) ว. สูงชัน, กรวด, กรกวด ก็ว่า เช่น อยู่จอมด้วยกรกวด กิ่งก้านรวดรยงงามอยู่น้นน. (ม. คำหลวง มัทรี).

เจริด

[จะเหฺริด] (แบบ) ว. งาม, เชิด, สูง, เช่น ป่านั้นเจริดจรุงใจก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).

เพริศ

[เพฺริด] ว. งาม, ดียิ่ง.

เลียง

ว. เย็น เช่น นํ้าล้นเลียงเอมโอช. (ม. คำหลวง วนปเวสน์).

กระยาด,-กระยาด

ใช้เข้าคู่กับคำ กระยืด เป็น กระยืดกระยาด.

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ