ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ตามพะ-] (แบบ) น. ทองแดง. (ป. ตมฺพ; ส. ตามฺร).
พยัญชนะตัวที่ ๑๐ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น ราช คช กริช แซนด์วิช.
[คดชะ-] (แบบ) น. ช้าง, ช้างพลาย. (ป., ส.).
พานิชย์, พานิชย, พนิชย์ พานิช, พนิช
ใช้ ณ เสมอ รวมถึงรูปศัพท์เดิมก่อนแผลง ว เป็น พ เช่น วาณิชย์ วาณิชกะ วณิชย์ วณิชยา วาณิช วณิช พาณิชย์ พาณิชย หรือ พณิชย์ แปลว่าการค้า พาณิชหรือพณิชหมายถึงพ่อค้า ยกเว้นวิสามานยนามบางคำ เช่น ไทยวัฒนา พานิช, กรุงไทย พานิชประกันภัย, ศุภชัย พานิชภักดิ์, วิจารณ์ พานิช และ ชิน โสภณพนิช
น. ตำหนัก. (ช.).
น. นาง. (ช.).
น. แก้ว. (ช.).
น. ดอกบัว. (ช.).
น. โจร. (ช.).
น. นักบวช. (ช.).
น. กระดังงาจีน. (ช.).
น. กุหลาบ. (ช.).