คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "จุ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 51 รายการ

จุ,จุ,จุ ๆ

ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงดูดลมเข้าปากเพื่อดุ ห้าม หรือเตือนเป็นต้น.

จุ

ก. มีขนาด ปริมาณ หรือจำนวนบรรจุ เช่น ขวดใบนี้จุน้ำได้ ๑ ลิตร ลิฟต์นี้จุคนได้ ๑๐ คน. ว. มาก เช่น กินจุ.

จุทสะ

[จุดทะสะ] (แบบ) ว. สิบสี่. (ป. จุทฺทส; ส. จตุรทศ).

จุลพน

[จุนละ-] น. ชื่อกัณฑ์ที่ ๖ ของมหาชาติ.

ท้องยุ้งพุงกระสอบ

(สำ) น. คนกินจุ. (ปาก) ว. ที่กินจุผิดปรกติ.

จุลอุปรากร

น. ละครประเภทหนึ่ง มีดนตรีเป็นส่วนประกอบสำคัญ ดำเนินเรื่องด้วยการร้องเพลงผสมวงดุริยางค์คล้ายอุปรากรแต่มีบทสนทนา เนื้อเรื่องมีความร่าเริงขบขัน และมักจบลงด้วยความสุข. (อ. operetta).

จุปาก

ก. ทำเสียงด้วยปากดังจุ ๆ.

อัจจุตะ

[อัดจุตะ] ว. ไม่เคลื่อนที่, มั่นคง, แน่นอน, เสมอไป. (ป.).

ผู้ไทย

น. ชนชาติไทยสาขาหนึ่งแถวสิบสองจุไทย.

ละเม็ด

น. ชนชาวเขาจำพวกข่า อยู่ทางแคว้นสิบสองจุไทย.

กระแบก

น. ต้นตะแบก เช่น หูกวางพรรค์กระแบก. (ม. คำหลวง จุลพน), ตระแบก ก็ว่า.

กวะแกว่ง

[กฺวะแกฺว่ง] ก. แกว่งไปมา เช่น ช่อช้อยกวะแกว่งไกว. (ม. คำหลวง จุลพน).

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ