ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา จรก, จรด, จรส, จรี, จร,จร,จร-, จร
จรเข้
เครื่องดนตรีไทย เรียก "จะเข้"
จราจล
มาจากคำ จล + อจล
[จอน, จอระ-, จะระ-] ว. ไม่ใช่ประจำ เช่น คนจร รถจร, แทรกแปลกเข้ามา เช่น โรคจร ลมจร. ก. ไป, เที่ยวไป; ประพฤติ. (ป., ส.), ใช้เป็นบทท้ายสมาสก็มี เช่น ขจร = เที่ยวไปในอากาศ, วนจร = เที่ยวไปในป่า, ที่ใช้ควบกับคำไทยก็มี.
[จอน] ดู จอน ๒.
[จะรก] น. ผู้เที่ยวไป, ผู้เดินไป. (ป., ส.).
[จอระกฺลู่] (กลอน) ก. เที่ยวลอยเกลื่อนกลาดอยู่ เช่น จรกลู่ขึ้นกลางโพยมากาศ. (ม. คำหลวง ทศพร).
[จะระแกฺว่ง] (กลอน) ก. แกว่ง.
[จะระ-] (กลอน) ก. คั่ง.
[จอระจะรัน, จอนจะรัน] (กลอน) ก. เที่ยวไป, เดินไป, เช่น แม่รักลูกรักจรจรัล พลายพังก็กระสัน. (ดุษฎีสังเวย).
[จอน-] ว. ร่อนเร่และไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง.
[จะระ-] น. ความประพฤติ, ในพระพุทธศาสนาหมายความว่า ข้อปฏิบัติเป็นเครื่องบรรลุวิชชา. (ป.).
[จะหฺรด] (โบ; แบบ) ก. จด, ถึง, จ่อให้ถึง.