ผลการค้นหา

ขอบ* *ขอบ *ขอบ*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ขอบ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 212 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ขอก, จอบ, ธารา, ริม, ผอบ, กอบ, ขนบ, ขนอบ, ขลบ

ขอก

น. เขต, แดน; (ถิ่น-พายัพ) ริม, ขอบ, เช่น ไปขอกฟ้า ว่า ไปริมฟ้า.
 พจนานุกรมไทย

ขอบ

น. ริมรอบ เช่น ขอบโต๊ะ, ริมที่ยกให้สูงขึ้นโดยรอบ เช่น ขอบสระ ขอบถนน.
 พจนานุกรมไทย

ขอบ

ก. ทดแทน, ตอบ, รับ, เช่น ขอบแต่ขอมสักตั้ง. (ตะเลงพ่าย), ภายในสองนางขอบ, ธขอบคำความมนตรี. (ลอ).
 พจนานุกรมไทย

ธารา

(แบบ) น. ชาย, ขอบ, คม (มีด). (ส.).
 พจนานุกรมไทย

ริม

น. ชาย, ขอบ, เช่น ริมคลอง ริมผ้า ริมโต๊ะ. บ. ใกล้, ชิด, เช่น นั่งริมหน้าต่าง. ว. ด้านนอก เช่น น้องนอนกลาง พี่นอนริม; (ปาก) เกือบ, จวน, เช่น ริมตาย.
 พจนานุกรมไทย

สุดขอบฟ้า

ว. ไกลมากที่สุด เช่น ต่อให้หนีไปอยู่สุดขอบฟ้า ก็จะตามให้พบ, สุดหล้าฟ้าเขียว ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ระบาย

น. ผ้าที่ห้อยจากขอบ.
 พจนานุกรมไทย

หมวกหู

น. ขอบหูตอนบน.
 พจนานุกรมไทย

ริมฝีปาก

น. เนื้อส่วนที่เป็นขอบรอบปาก ส่วนบนเรียกว่า ริมฝีปากบน ส่วนล่างเรียกว่า ริมฝีปากล่าง มีเส้นขอบรอบที่เรียกว่า เส้นขอบริมฝีปาก.
 พจนานุกรมไทย

คอตั้ง

น. คอเสื้อที่มีขอบตั้งแนบไปกับลำคอ.
 พจนานุกรมไทย

เดินไหม

ก. เย็บจักรด้วยไหมให้เป็นแนวหรือเป็นขอบ.
 พจนานุกรมไทย

ใบฉัตร

น. ส่วนที่งอเป็นขอบโดยรอบตัวฆ้อง.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด