ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
คลิ้ก, คลิ๊ก
[-คะตะ, -คด] ก. ถึงแล้ว, ไปแล้ว, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น ตถาคต สุคต สวรรคต ทิวงคต. (ป.).
[พฺร่อย] ว. ครํ่าคร่า, แก่ครํ่า.
ก. ร้องไห้ครํ่าครวญถึง.
คลีนิก, คลินิค
พยัญชนะตัวที่ ๔ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น โรค มรรค มารค เทคนิค.
[คฺวิว-] (กลอน) ว. อาการที่ใจหวิว ๆ เช่น ควิวควิวอกควากคว้าง ลมลอยแลแม่. (นิ. นรินทร์).
(โบ) ก. จับควํ่าเพื่อเฆี่ยน.
ก. ครํ่าครวญ, บ่นด้วยความเศร้า.
(ปาก) ก. ร้องไห้ครํ่าครวญ.
ก. รํ่าไห้, ครํ่าครวญ; รํ่ารำพัน.
[พะสก, พะสกกะ-] น. ชาวเมือง, พลเมือง. (ป. วส + ค; ส. วศ + ค ว่า ผู้อยู่ในอำนาจ).