ตัวกรองผลการค้นหา
หรือคุณกำลังค้นหา กาล,กาล,กาล-, กาฬ,กาฬ-, ขาง, ลาง, แถก, ก่ง, ก้ง, ก๊ง, กบิล, กรง
กาง
หมายถึงก. ถ่างออก เช่น กางขา, คลี่ เช่น กางปีก, เหยียดออกไป เช่น กางแขน, ขึงออกไป เช่น กางใบ กางมุ้ง, แบะออก เช่น กางหนังสือ. ว. ที่ถ่างออก คลี่ออก เหยียดออก ขึงออก หรือ แบะออก เช่น หูกาง ท้องกาง.
หมายถึง(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นคาง. (ดู คาง ๒).
แถก
หมายถึงก. ถ่าง, กาง, เช่น ปลาแถกเหงือก; เสือกไป, ไถไป, ดิ้นรน, เช่น บพิตรพณเกล้า ข้าเห็นพราหมณ์เถ้าแถกมาถึง ชาวกาลึงคราษฎร์ฦๅ. (ม. คำหลวง กุมาร); ถาก, ปาด, เช่น นกเอ๋ยนกแสก จับจ้องร้องแจ๊กเพียงแถกขวัญ. (กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า พระยาอุปกิตศิลปสาร); กัดถลาก ๆ เช่น หมาแถกเอา; แทะด้วยหน้าฟัน เช่น หมาแถกกะลามะพร้าว; โกนผมโดยใช้มีดกดลงอย่างแรงและลากไปเป็นทางยาวอย่างไม่ประณีต ในคำว่า แถกผม; กระเสือกกระสน เช่น ปลาช่อนก็ดิ้นแถกโผล่ขึ้นมาอาศัยอยู่ในหนองน้ำนั้นต่อไปใหม่. (สารคดีชีวิตสัตว์ของนายแพทย์บุญส่ง เลขะกุล).
กางเกี่ยง
หมายถึงดู กางเกียง.
ขึงพืด
หมายถึงก. จับให้นอนเหยียดยาวกางแขนกางขา.
ใช้ใบ
หมายถึงก. กางใบแล่นเรือ.
ง่า
หมายถึงก. เงื้อ, อ้า, กางออก. น. ค่าคบไม้.
ถ่าง
หมายถึงก. แยกปลายออกให้ห่างจากกัน เช่น ถ่างขา, กางออก.
ท้องกาง
หมายถึงว. เรียกท้องที่กางออกมากกว่าปรกติเพราะกินเกินขนาด.
กอง
หมายถึง(ถิ่น-พายัพ) น. ถนน, ทางเดิน, เช่น กางกอง ว่า กลางถนน.
ร่มชูชีพ
หมายถึงน. เครื่องพยุงตัวเมื่อโดดจากที่สูง ตามปรกติกางแล้วรูปคล้ายร่ม แต่ในปัจจุบันเมื่อกางแล้วมีลักษณะคล้ายกาบกล้วยเป็นลอน ๆ ตามขวางก็มี.
กั้นกาง
หมายถึงก. กางแขนออกขวางทางไว้, โดยปริยายหมายถึง ทำอย่างใดอย่างหนึ่งเป็นการขัดขวางเพื่อไม่ให้ไปดังประสงค์.