ผลการค้นหา

ค้นเจอ 14 รายการ

เผลอไผล

เผอไผ

ไผท

ผไท, ผะไท

แก้วสีไม้ไผ่

น. ไพฑูรย์, เพชรตาแมว.

พจนานุกรมไทย

ขุยไผ่

น. เมล็ดไผ่ที่ตกลงมากองอยู่ที่กอไผ่.

พจนานุกรมไทย

ผักไผ่

(ถิ่น-พายัพ) น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].

พจนานุกรมไทย

เผลอไผล

[-ไผฺล] ก. หลง ๆ ลืม ๆ, ลืมตัวไปชั่วขณะ, เลินเล่อ.

พจนานุกรมไทย

ไผ

(ถิ่น-พายัพ, อีสาน) ส. ใคร.

พจนานุกรมไทย

ไผ่

น. ชื่อไม้พุ่มหลายชนิดและหลายสกุลในวงศ์ Gramineae ขึ้นเป็นกอ ลำต้นเป็นปล้อง ๆ เช่น ไผ่จีน (Arundinaria suberecta Munro) ไผ่ป่า (Bambusa arundinacea Retz.) ไผ่สีสุก (B. flexuosa Munro และ (B. blumeana Schult.) ไผ่ไร่ (Gigantochloa albociliata Munro) ไผ่ดำ (Phyllostachys nigra Munro).

พจนานุกรมไทย