คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*แยง*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 13 รายการ

ทแยง

ทะแยง, แทยง

ทแยง

[ทะ-] ว. เฉียง, เฉลียง.

ทแยงมุม

ว. เฉียงจากมุมหนึ่งไปยังมุมตรงข้าม.

ยุแยง

ก. ยุให้ทั้ง ๒ ฝ่ายแตกกัน.

ยุแยงตะแคงแซะ,ยุแยงตะแคงรั่ว,ยุแยงตะแคงแส่

ก. ยุให้ทั้ง ๒ ฝ่ายแตกกัน.

แยง

ก. แหย่เข้าไปในช่องหรือในรู เช่น เอาขนไก่แยงหู, สอดดู, แลดู.

แยง

ก. เยง, กลัว, เกรง.

แยงตา

ก. อาการที่แสงส่องสวนตรงมายังนัยน์ตา เช่น แสงอาทิตย์แยงตา.

แยงยล

ก. มองดู.

แยงแย่

ว. อาการที่นั่งยอง ๆ แต่ถ่างขากว้าง เช่น นรสิงห์นั่งแยงแย่, อาการที่ยืนแบะขาและย่อเข่าลง เช่น ยักษ์วัดพระแก้วยืนแยงแย่.

แยงแย้

น. ไม้จำพวกเฟินเลื้อย ต้นเป็นเถาสั้น รากกระด้าง สีดำแดง เกาะตามหลืบหิน ใบคล้ายใบมะคำไก่. (พจน. ๒๔๙๓).

เส้นทแยง

น. เส้นตรงที่ลากในแนวเอียงจากจุดหนึ่งถึงอีกจุดหนึ่ง.

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ