คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*เพศ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 19 รายการ

เพศสัมพันธ์

เพศสัมพันธุ์

เบญจเพส

เบญจเพศ

เพส มาจากคำว่า วีสะ=20 เบญจ =5, เบญจเพส = 25

ลักเพศ

ลักเพท, ลักเพส

สมเพช

สมเพท, สมเพศ, สมเพส

อาเพศ

อาเพส, อาเภส

ถือเพศ

ก. ดำรงสภาพ เช่น ถือเพศเป็นนักบวช.

บุรุษเพศ

[บุหฺรุดเพด] น. เพศชาย, คู่กับ สตรีเพศ.

แปลงเพศ

ก. เปลี่ยนเพศชายให้เป็นเพศหญิงหรือเปลี่ยนเพศหญิงให้เป็นเพศชาย.

ผิดเพศ

ว. ผิดแผกไปจากเพศของตน เช่น แต่งตัวผิดเพศ.

เพศ

น. รูปที่แสดงให้รู้ว่าหญิงหรือชาย; (ไว) ประเภทคำในบาลีและสันสกฤตเป็นต้น, ตรงกับ ลิงค์ หรือ ลึงค์; เครื่องแต่งกาย; การประพฤติปฏิบัติตน เช่น สมณเพศ. (ป. เวส; ส. เวษ).

เพศยันดร

[เพดสะยันดอน] น. นามพระบรมโพธิสัตว์ชาติที่ ๑๐ ในทศชาติ, พระเวสสันดร. (ป. เวสฺสนฺตร; ส. ไวศฺยานฺตร).

เพื่อนต่างเพศ

น. เพื่อนที่ไม่ใช่เพศเดียวกัน.

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ