ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*อภิ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 55 รายการ

อภิรมย์

อภิรมณ์

อภิเษก

อภิเสก

พระอภิบาล

(ราชา) น. พระพี่เลี้ยง.
 พจนานุกรมไทย

อภิ

คำประกอบหน้าศัพท์ที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต มีความหมายว่า ยิ่ง, วิเศษ, เหนือ, เช่น อภิรมย์ = ยินดียิ่ง, อภิญญาณ = ความรู้วิเศษ, อภิมนุษย์ = มนุษย์ที่เหนือมนุษย์ทั้งหลาย. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อภิฆาต

ก. เข่นฆ่า, ทำลายล้างให้หมดสิ้น. น. การเข่นฆ่า, การทำลายล้างให้หมดสิ้น. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อภิจฉา

[อะพิดฉา] น. ความทะเยอทะยาน, ความกระวนกระวาย. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อภิชฌา

[อะพิดชา] น. ความโลภ, ความอยากได้. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อภิชน,อภิชน-

[อะพิชน, อะพิชะนะ-] น. ชนผู้สืบมาจากตระกูลสูง. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อภิชนาธิปไตย

[-ทิปะไต, -ทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองแบบหนึ่งที่มีอภิชนเป็นใหญ่. (ป. อภิ + ชน + อธิปเตยฺย). (อ. aristocracy).
 พจนานุกรมไทย

อภิชัย

น. ความชนะ; การปราบปราม. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อภิชาต,อภิชาต-

[อะพิชาด, อะพิชาดตะ-] ว. เกิดดี, มีตระกูล. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อภิชาตบุตร

น. บุตรที่มีคุณสมบัติสูงกว่าบิดามารดา, อติชาตบุตร ก็ว่า. (ส. อภิชาตปุตฺร; ป. อภิชาตปุตฺต).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด