ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*สัน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 116 รายการ

ปฏิสันถาร

ปฏิสัณฐาน, ปฏิสันถาน

สันนิษฐาน

สันนิฐาน, -ฐาณ

ปฏิสันถาร

ปฏิสันภาร

ปฏิสันถาร

ปฏิสันฐาน

นันทนาการ

สันทนาการ

โศกศัลย์

โสกศัลย์, โศกสันต์

สัณฐาน

สันฐาน, สันฐาณ, สัณฐาณ

รูปพรรณสัณฐาน

สันโดษ

สัญโดษ

สีสัน

สีสรร, สีสรรค์

กระดูกสันหลัง

น. กระดูกที่อยู่ในแนวกึ่งกลางทางด้านหลังของลำตัว เป็นแกนของร่างกาย มีลักษณะเป็นข้อ ๆ ต่อกันเป็นแนวตั้งแต่บริเวณคอต่อจนถึงบริเวณด้านหลังของทวารหนัก ทำหน้าที่ป้องกันอันตรายให้แก่ไขสันหลัง, โดยปริยายหมายถึงส่วนที่สำคัญ, ส่วนที่เป็นพลังคํ้าจุน, เช่น ชาวนาเป็นกระดูกสันหลังของชาติ.
 พจนานุกรมไทย

กระสัน

ก. คะนึง, คิดผูกพันอยู่, มีใจจดจ่ออยู่, เช่น ปู่กระสันถึงไก่ในไพรพฤกษ์. (ลอ); กระวนกระวายในกาม เช่น เดี๋ยวนี้นะพระองค์ทรงธรรม์ แสนกระสันจันทร์สุดาดวงสมร. (คาวี); ผูกให้แน่น เช่น กระสันเข้าไว้กับหลัก, ผูกพันพระพี่น้องสองกระสันเข้าให้มั่นกับมือ. (ม. คำหลวง กุมาร), รัด เช่น สายกระสัน; ต่อเนื่อง เช่น มุขกระสัน; (ปาก) อยากมาก เช่น กระสันจะเป็นรัฐมนตรี. ว. แน่น เช่น พระขรรค์เหน็บกระสันอยู่เป็นนิจ.
 พจนานุกรมไทย

ไข้สันนิบาต

(โบ) น. ไข้ที่มีอาการสั่นเทิ้มชักกระตุกและเพ้อ เช่น ไข้สันนิบาตลูกนก ไข้สันนิบาตหน้าเพลิง.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด