ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*สติ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 16 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา สติ

ได้สติ

ก. ได้คิด, กลับระลึกขึ้นได้, กลับรู้สึกตัวได้; ฟื้นคืนสติ; (ปาก) ใช้ในความปฏิเสธหมายความว่า ไม่ดี ใช้การไม่ได้ ในคำว่า ไม่ได้สติ.
 พจนานุกรมไทย

ติงส,ติงส-,ติงสติ

[ติงสะ-] (แบบ) ว. สามสิบ, โดยมากใช้ว่า ดึงส์. (ป. ตึส, ตึสติ).
 พจนานุกรมไทย

เตือนสติ

ก. เตือนให้รู้ตัว, เตือนให้ได้สติ.
 พจนานุกรมไทย

ปัญจวีสติ

[-วีสะติ] (แบบ) ว. ยี่สิบห้า. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

เผลอสติ

[-สะติ] ก. หลงลืมสติไปชั่วขณะ, ขาดสติไปชั่วขณะ.
 พจนานุกรมไทย

มิจฉาสติ

น. ความระลึกในทางผิด. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

สติ

[สะติ] น. ความรู้สึก, ความรู้สึกตัว, เช่น ได้สติ ฟื้นคืนสติ สิ้นสติ, ความรู้สึกผิดชอบ เช่น มีสติ ไร้สติ, ความระลึกได้ เช่น ตั้งสติ กำหนดสติ. (ป.; ส. สฺมฺฤติ).
 พจนานุกรมไทย

สยามานุสติ

[สะหฺยามมานุดสะติ, สะหฺยามานุดสะติ] น. การระลึกถึงประเทศสยาม, ชื่อโคลง ๔ สุภาพ พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว.
 พจนานุกรมไทย

สังฆานุสติ

น. การระลึกถึงคุณพระสงฆ์ เป็นกรรมฐานอย่างหนึ่ง. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

สัมมาสติ

น. ความระลึกชอบ. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

สิ้นสติ

ก. สลบ, หมดความรู้สึก, เช่น เขาตกใจแทบสิ้นสติ เขาถูกต่อยจนสิ้นสติ. ว. อาการที่ขาดความรู้สึกตัว เช่น เที่ยวดึก ๆ ทุกคืน พอกลับถึงบ้านก็นอนหลับเหมือนสิ้นสติ.
 พจนานุกรมไทย

เสียสติ

ว. มีสติฟั่นเฟือน, คุ้มดีคุ้มร้าย.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด