คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*ย่อ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 72 รายการ

ย่อมเยา

ย่อมเยาว์

ราคาย่อมเยา

ชักกะเย่อ

ชักกะเยอ

ก้นหย่อน

(ถิ่น-พายัพ) น. ก้นกบ.

กระย่อง

(ถิ่น-อีสาน) น. เครื่องสานชนิดหนึ่ง รูปกลมคล้ายโตก, ถ้าใหญ่ใช้เป็นสำรับ ถ้าเล็กใช้เป็นเครื่องใส่ข้าวตอกดอกไม้บูชาตามวัด.

กระย่อง,-กระย่อง

ใช้เข้าคู่กับคำ กระยิ้ม เป็น กระยิ้มกระย่อง.

กระย่องกระแย่ง

ว. อาการที่ร่างกายไม่เข็งแรง ทำให้เดินหรือเคลื่อนไหวไม่ถนัด, กระง่องกระแง่ง หรือ ง่องแง่ง ก็ว่า.

กระย่อน

ก. ขย้อน คือ อาการขยับขึ้นขยับลง, กระหย่อน ก็ใช้; ยวบยาบ, แกว่ง เช่น ลมไกวกิ่งกลฟ้อน ก็กระย่อนอยู่ยานโยน. (สมุทรโฆษ); ขยับ เช่น ยกค้อนกระย่อนดูบริพาร. (สมุทรโฆษ).

กระย่อม

ดู ระย่อม.

กระยิ้มกระย่อง

ก. แสดงอาการดีใจหรืออิ่มใจ, ยิ้มย่อง ก็ว่า.

กระหย่อน

(โบ) ก. ขย้อน คือ อาการขยับขึ้นขยับลง เช่น พระยานั่งอยู่แลกระหย่อนองค์โลดขึ้นทั้งนั้นก็ดี ขึ้นสูงได้ ๑๘ ศอก. (ไตรภูมิ; สรรพสิทธิ์; พงศ. เหนือ), กระย่อน ก็ว่า.

กระหย่อม

น. หย่อม คือ หมู่เล็ก ๆ, กองเล็ก ๆ.

ขย่อน

[ขะหฺย่อน] ว. กระชั้น เช่น ครั้นไก่ขันขย่อนค่อนคืน. (มณีพิชัย).

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ