ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*มุก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 22 รายการ

ไข่มุก

ไข่มุกด์, ไข่มุข

มุกตลก

มุขตลก

ราชบัณฑิตยสถานสะกดว่า มุก ในขณะที่พจนานุกรมฉบับมติชนสะกดว่า มุข

เล่นมุก

เล่นมุข

ขมุกขมัว

[ขะหฺมุกขะหฺมัว] ว. มืด ๆ มัว ๆ, โพล้เพล้, จวนคํ่า, จวนมืด, โดยปริยายใช้หมายถึงสีมัว ๆ, ไม่ผ่องใส, เช่น ครั้นจะทำขมุกขมัวมอมแมม ชายเห็นจะเยื้อนแย้มบริภาษให้บาดจิต. (ม. ร่ายยาว ทานกัณฑ์).
 พจนานุกรมไทย

ขะมุกขะมอม

ว. เปรอะเปื้อนมอซอ.
 พจนานุกรมไทย

ขื่อมุก

น. แกนเปลือกที่อยู่ในตัวหอยจำพวกหอยสังข์ใช้ทำด้ามทัพพีเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

ไข่มุก

น. วัตถุมีค่า มักมีลักษณะกลม ๆ เกิดจากหอยบางชนิด ที่รู้จักกันทั่วไปมีสีขาว ที่เป็นสีขาวอมชมพูหรือสีดำก็มี ใช้ทำเป็นเครื่องประดับ.
 พจนานุกรมไทย

ชระมุกชระมอม

[ชฺระ-] (กลอน) ว. ขะมุกขะมอม.
 พจนานุกรมไทย

ทรมุก

[ทอระ-] น. กรักขี เช่น ทรมุกพรรณดวงจาวก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).
 พจนานุกรมไทย

ปาณิมุกต์

น. ศัสตราที่พุ่งด้วยมือ เช่น หอก หลาว. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

ภมุ,ภมุกะ,ภมุกา

[พะ-] น. คิ้ว. (ป.; ส. ภฺรู).
 พจนานุกรมไทย

มุก

น. ชื่อหอยทะเลกาบคู่ในสกุล Pinctada วงศ์ Pteriidae อาศัยอยู่ตามแนวปะการัง ให้ไข่มุกและมุกซีก เปลือกใช้ทำเป็นเครื่องประดับได้.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด