ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*ชาย*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 60 รายการ

บูชายัญ

บูชายันต์

กระชาย

น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Boesenbergia rotunda (L.) Mansf. ในวงศ์ Zingiberaceae สูงประมาณ ๖๐ เซนติเมตร มีลำต้นอยู่ใต้ดินเป็นหัวกลม ๆ มีรากสะสมอาหาร ซึ่งเรียวยาว อวบนํ้า ออกเป็นกระจุก ใช้เป็นผักและเป็นเครื่องปรุงประกอบอาหาร, พายัพเรียก กะแอน หรือ ละแอน.
 พจนานุกรมไทย

กระทาชาย

(โบ) น. คนผู้ชาย, กระไทชาย ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

กระไทชาย

(โบ; มาจาก กระทาชาย) น. คนผู้ชาย เช่น อันว่ากระไทชายผู้หนึ่ง. (ม. คำหลวง กุมาร; มหาราช), กระทาชาย ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

คุณชาย

(ปาก) น. คำที่ใช้เรียกหม่อมราชวงศ์ที่เป็นชาย.
 พจนานุกรมไทย

ชาย

น. คนที่ไม่มีมดลูก, ผู้ชาย ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ชาย

น. ส่วนริมหรือปลายของสิ่งของบางอย่าง เช่น ชายผ้า ชายจีวร, ส่วนที่สุดเขต, ริม, เช่น ชายป่า ชายแดน ชายทะเล.
 พจนานุกรมไทย

ชาย

ก. พัดอ่อน ๆ เช่น ลมชาย; คล้อย, บ่าย, เช่น ตะวันชาย; เดินเลียบเคียงไป เช่น ชายไปดู.
 พจนานุกรมไทย

ชาย

ว. เห็นจะ, ค่อนข้าง, เช่น ชายจะเบากว่าพ่อชาลี. (ม. ร่ายยาว).
 พจนานุกรมไทย

ชายกระเบน

น. ชายผ้านุ่งที่ม้วนแล้วสอดไปใต้หว่างขา ดึงขึ้นไปเหน็บขอบผ้านุ่งด้านหลังระดับบั้นเอว, หางกระเบน ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

ชายกระเบนเหน็บ

น. อวัยวะตรงที่เหน็บชายกระเบน.
 พจนานุกรมไทย

ชายครุย

น. ชายผ้าที่เป็นเส้น ๆ, ครุย ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด