คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*ขาด*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 51 รายการ

ขาดดุล

ขาดดุลย์

ดู " ดุล", " สมดุล"

กินขาด

(ปาก) ว. ดีกว่ามาก, เหนือกว่ามาก, ชนะเด็ดขาด.

ขาด

ก. แยกออกจากกันเพราะถูกดึง ตัด หรือฉีก เป็นต้น เช่น เชือกขาด แขนขาด ผ้าขาด; ควรจะมีแต่ไม่มี เช่น เศรษฐีขาดไฟ; มีไม่ครบ, มีไม่เต็ม, เช่น ขาดคุณสมบัติ; ไม่ครบ, บกพร่อง, เช่น ศีลขาด; ไม่เต็มตามจำนวน เช่น นับเงินขาด; ไม่มาตามกำหนด เช่น ขาดเรียน ขาดประชุม.

ขาดกัน

ก. แยกจากกัน ไม่คบค้าสมาคมกันต่อไป เช่น แม้นมิยกพลไกรไปช่วย ถึงเราม้วยก็อย่ามาดูผี อย่าดูทั้งเปลวอัคคี แต่วันนี้ขาดกันจนบรรลัย. (อิเหนา).

ขาดคราว

ก. ไม่มีไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง.

ขาดคอช้าง

ก. ถูกฟันตายบนคอช้างเมื่อเวลาชนช้างกัน, ขาดหัวช้าง ก็เรียก.

ขาดค่า

ก. จำกัดราคาตายตัว.

ขาดคำ,ขาดปาก

ก. ทันทีที่สุดคำพูด, ทันทีที่จบคำพูด.

ขาดแคลน

ก. ขัดสน, อัตคัด.

ขาดใจ

ก. สิ้นใจ, ตาย; โดยปริยายหมายความว่า ยอด, มาก, เช่น สุดสวาทขาดใจ.

ขาดตกบกพร่อง

ก. ไม่ครบ, ไม่บริบูรณ์, ยังไม่เรียบร้อย.

ขาดตลาด

ก. ไม่มีขายในท้องตลาดอย่างที่เคยมี.

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ