ปาก ภาษาเขมร

คำศัพท์ภาษาไทย

อวัยวะ

ภาษาเขมรមាត់

ปาก หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ปาก หมายถึง:

น. ส่วนหนึ่งของร่างกายคนและสัตว์ อยู่ที่บริเวณใบหน้า มีลักษณะเป็นช่องสําหรับกินอาหารและใช้สําหรับเปล่งเสียงได้ด้วย; โดยปริยายหมายถึงส่วนต่าง ๆ ที่อยู่ในบริเวณปาก เช่น ปากเปื่อย; ขอบช่องแห่งสิ่งต่าง ๆ เช่น ปากหม้อ ปากไห; ต้นทางสําหรับเข้าออก เช่น ปากช่อง ปากตรอก; กลีบดอกกล้วยไม้คล้ายรูปกรวยหรือหลอดที่อยู่ตรงกลางเป็นที่อยู่ของเกสร, กระเป๋า ก็เรียก; ใช้เป็นลักษณนามของสิ่งบางอย่างเช่นแหอวนหรือพยานบุคคล เช่น แหปากหนึ่ง อวน ๒ ปาก พยาน ๓ ปาก. ก. พูด เช่น ดีแต่ปาก.

ภาพประกอบ ปาก

เขียนและดูแลโดย Kittipong Intaboot

ผู้ก่อตั้งและผู้ดูแลเนื้อหา WordyGuru ตั้งแต่ปี 2556 วิศวกรซอฟต์แวร์และ Technical Lead (วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น) คนไทยสองภาษาที่ใช้ภาษาอังกฤษในการทำงานทุกวันและเรียนรู้ภาษาอย่างต่อเนื่อง เนื้อหาคำศัพท์คัดกรองด้วยมือและอ้างอิงพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เป็นหลัก

ดูประวัติผู้เขียน นโยบายบรรณาธิการ และแหล่งอ้างอิงทั้งหมด →

หาคำศัพท์ไม่เจอ หรือยังไม่เห็นคำที่ต้องการ?

ช่วยแนะนำคำใหม่ให้เราได้เลย

แจ้งเพิ่มคำ

แสดงความคิดเห็น (0)

โหลดความคิดเห็นล่าสุด...

โปรดเปิดใช้งาน JavaScript เพื่อดูและเขียนความคิดเห็นเปิดหน้าความคิดเห็น