ดิ้น คำศัพท์ภาษาไทย ภาษาเกาหลี몸부림치다, 발버둥치다 0 0 ดิ้น หมายถึง? พจนานุกรมไทย ดิ้น หมายถึง: ก. อาการที่สะบัดหรือฟาดตัวไปมาอย่างแรง เช่น ดิ้นให้หลุด นอนดิ้น ชักดิ้นชักงอ, สั่นไหวกระดุกกระดิก เช่น หางจิ้งจกขาดยังดิ้นได้, ไม่ตายตัว เช่น คําพูดดิ้นได้; โดยปริยายหมายความว่า แก้ข้อหา, ปลดเปลื้องข้อหา, ในคําว่า ดิ้นไม่หลุด. น. เส้นเงิน ทอง หรือทองแดง สําหรับปักลวดลายบนผ้าหรือแพรเป็นต้น. ดูทั้งหมด ภาพประกอบ ดิ้น
