คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น ประเภท adj-na (หน้าที่ 2)
-
การเคียงคู่ไปด้วยกัน,การขนานกัน
ภาษาญี่ปุ่น 平行 -
การเจริญอาหาร,การกินจุ
ภาษาญี่ปุ่น 健啖 -
การเจาะจงโดยเฉพาะ
ภาษาญี่ปุ่น 特定 -
การเชื่อถืออย่างแน่นแฟ้น
ภาษาญี่ปุ่น 篤信 -
การเดินเก่ง,คนเดินเก่ง
ภาษาญี่ปุ่น 健脚 -
การเดินเร็ว,การเดินไว
ภาษาญี่ปุ่น 足早 -
การเปลี่ยนใจง่าย,(อารมณ์)แปรปรวน,(อากาศ)แปรปรวน
ภาษาญี่ปุ่น 気まぐれ -
การเปิดใจกว้างไม่อคติ,ใจที่ไม่มีอคติ
ภาษาญี่ปุ่น 虚心 -
การเป็นไปอย่างทุลักทุเล,ติด ๆ ขัด ๆ,การเป็นทุกข์,การกลัดกลุ้ม
ภาษาญี่ปุ่น 難渋 -
การเรียกตัวเอง,รีเคอร์ซีฟ
ภาษาญี่ปุ่น 再帰的 -
การเรียงไปด้วยกัน,การขนาน,การเกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน
ภาษาญี่ปุ่น 並行 -
การเลี้ยงอย่างปล่อยปละละเลย
ภาษาญี่ปุ่น 野放し -
การเหวี่ยงออกจากจุดศูนย์กลาง
ภาษาญี่ปุ่น 遠心 -
การแยกกันไปคนละทิศทาง,ต่างคนต่าง
ภาษาญี่ปุ่น 別れ別れ -
การแยกธาตุด้วยไฟฟ้า
ภาษาญี่ปุ่น 電解 -
การใส่จิตวิญญาณ
ภาษาญี่ปุ่น 入魂 -
การไม่เคย,การขาดประสบการณ์,การไม่สันทัด
ภาษาญี่ปุ่น 初心 -
การไม่เห็นแก่ฝ่ายตัวเอง,การไม่เห็นแก่ส่วนได้ส่วนเสียของฝ่ายตน
ภาษาญี่ปุ่น 無私 -
การไร้มารยาท
ภาษาญี่ปุ่น 無礼 -
การ์ตูน
ภาษาญี่ปุ่น コミック -
กำลังขาไม่ดี (ในคนแก่หรือเด็ก)
ภาษาญี่ปุ่น 足弱 -
กำลังฝัน,หมกมุ่น,จิตใจจดจ่ออยู่กับ,สนใจอยู่แต่สิ่งหนึ่งจนลืมสิ่งอื่นรอบตัว
ภาษาญี่ปุ่น 夢中 -
กำลังแข็งแกร่ง,ผู้มีพละกำลัง,ลูกหาบ,ลูกศิษย์พระธุดงค์
ภาษาญี่ปุ่น 剛力 -
กิเลสหนา,ละโมบ,โหดเหี้ยม
ภาษาญี่ปุ่น 胴慾 -
กิเลสหนา,ละโมบ,โหดเหี้ยม
ภาษาญี่ปุ่น 胴欲 -
กีดขวาง,เกะกะ,เสือก
ภาษาญี่ปุ่น 邪魔 -
กึ่งใส,พอมองเห็น
ภาษาญี่ปุ่น 半透明 -
กุกกัก,กึก ๆ,(บ่น)เป็นหมีกินผึ้ง,ง่อนแง่น,โยกคลอน
ภาษาญี่ปุ่น ガタガタ -
กุกกัก,กึก ๆ,(บ่น)เป็นหมีกินผึ้ง,ง่อนแง่น,โยกคลอน
ภาษาญี่ปุ่น がたがた -
ขนบธรรมเนียมทั่วไป,แบบชาวบ้าน,ฆราวาส
ภาษาญี่ปุ่น 俗 -
ขนบธรรมเนียมประเพณี
ภาษาญี่ปุ่น 伝統的 -
ขนาดจัมโบ้,จัมโบ้
ภาษาญี่ปุ่น ジャンボ -
ขนาดเล็ก
ภาษาญี่ปุ่น 小型 -
ขนาดเล็ก
ภาษาญี่ปุ่น 零細 -
ขนาดเล็ก
ภาษาญี่ปุ่น 小振り -
ขนาดเหมาะมือ,กำลังดี,สมน้ำสมเนื้อ,พอเหมาะ
ภาษาญี่ปุ่น 手頃 -
ขนาดใหญ่,ชิ้นใหญ่
ภาษาญี่ปุ่น 大型 -
ขนาดใหญ่,มโหฬาร
ภาษาญี่ปุ่น 膨大 -
ขนาน
ภาษาญี่ปุ่น パラレル -
ขยัน,ความอุตสาหะ
ภาษาญี่ปุ่น 勤勉 -
ขยันขันแข็ง,ขะมักเขม้น
ภาษาญี่ปุ่น 一心不乱 -
ขยายกว้าง
ภาษาญี่ปุ่น 広汎,広範 -
ขรุขระ
ภาษาญี่ปุ่น 凸凹 -
ขรุขระ,ไม่เรียบ,ไม่เกลี้ยงเกลา,ซิกแซก
ภาษาญี่ปุ่น ギザギザ -
ขรุขระ,ไม่เรียบ,ไม่เกลี้ยงเกลา,ซิกแซก
ภาษาญี่ปุ่น ぎざぎざ -
ขลัง,ขรึม,มีสง่า
ภาษาญี่ปุ่น 荘重 -
(ของ)พื้น ๆ,ราคาถูก
ภาษาญี่ปุ่น ちゃち -
ของชั้นต่ำ,ของที่ด้อยคุณภาพ
ภาษาญี่ปุ่น 下作 -
(ขอบข่าย โครงการ) ขนาดใหญ่
ภาษาญี่ปุ่น 大規模 -
ขอบข่ายกว้าง
ภาษาญี่ปุ่น 広範囲 -
ขะมักเขม้น,ขยันขันแข็ง,(ฝีมือ)ละเอียดอ่อน
ภาษาญี่ปุ่น 手忠実 -
ขะมักเขม้น,ขยันขันแข็ง,(ฝีมือ)ละเอียดอ่อน
ภาษาญี่ปุ่น 手まめ -
ขัดแย้งกัน,ไม่ตรงกัน,ไม่เข้ากัน
ภาษาญี่ปุ่น ちぐはぐ -
(ขาด)เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
ภาษาญี่ปุ่น ずたずた -
ขาด ๆ วิ่น ๆ,กระท่อนกระแท่น,ไม่ปะติดปะต่อกัน
ภาษาญี่ปุ่น 断片的 -
ขาดคน
ภาษาญี่ปุ่น 手不足 -
ขาดความรอบคอบ,ขาดความคิด
ภาษาญี่ปุ่น 不見識 -
ขาดคุณสมบัติ,มีคุณสมบัติไม่ครบ,ไม่มีใบอนุญาตประกอบการ
ภาษาญี่ปุ่น 無資格 -
ขาดทุน
ภาษาญี่ปุ่น 損 -
ขาดสำนึก (ในหน้าที่และความรับผิดชอบ),ขาดสติ
ภาษาญี่ปุ่น 無自覚 -
ขาดอะไรบางอย่าง
ภาษาญี่ปุ่น 今一 -
ขาดอะไรบางอย่าง
ภาษาญี่ปุ่น イマイチ -
ขาดเป็นห้วง ๆ,ที่ใกล้จะหมด,ที่ขาดตอน
ภาษาญี่ปุ่น 絶え絶え -
ขาวราวกับหิมะ
ภาษาญี่ปุ่น 雪白 -
ขาวล้วน,สีขาวบริสุทธิ์
ภาษาญี่ปุ่น 純白 -
ขาวสะอาด,ใสซื่อ,บริสุทธิ์
ภาษาญี่ปุ่น 潔白 -
ขี้กังวล
ภาษาญี่ปุ่น ナーバス -
ขี้กังวล,คิดมาก,เครียดง่าย
ภาษาญี่ปุ่น 神経質 -
ขี้ขลาด
ภาษาญี่ปุ่น 憶病 -
ขี้ขลาด
ภาษาญี่ปุ่น おく病 -
ขี้ขลาด
ภาษาญี่ปุ่น 臆病 -
ขี้ขลาด,ขี้ตื่น
ภาษาญี่ปุ่น 小心 -
ขี้ขลาด,โกง,การทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้อย่างที่ต้องการ (ไม่ว่าจะเป็นวิธีที่ชั่วร้ายก็ตาม)
ภาษาญี่ปุ่น 卑怯 -
ขี้ขลาด,ใจเสาะ
ภาษาญี่ปุ่น 気弱 -
ขี้อาย,ไม่กล้าแสดงออก
ภาษาญี่ปุ่น 内気 -
ขี้อ้อน
ภาษาญี่ปุ่น 甘えん坊 -
ขี้เกียจ,หน้าด้านขี้โกง
ภาษาญี่ปุ่น 横着 -
ขี้เก๊ก,น่าหมั่นไส้,กวนประสาท
ภาษาญี่ปุ่น 気障 -
ขี้เมา,สุรุ่ยสุร่าย,เสเพล,ไม่เอาถ่าน
ภาษาญี่ปุ่น 極道 -
ขี้เล่น,คนขี้เล่น
ภาษาญี่ปุ่น 茶目 -
ขี้โกง,เจ้าเล่ห์
ภาษาญี่ปุ่น 狡猾 -
ขี้โรค,(ร่างกาย)อ่อนแอ
ภาษาญี่ปุ่น 虚弱 -
ข่าวที่สร้างความพึงพอใจ,น่าฟังไว้,ควรฟัง
ภาษาญี่ปุ่น 耳寄り -
ข้างใน,ภายในใจ
ภาษาญี่ปุ่น 内的 -
(คน)ที่เกิดปลายปี
ภาษาญี่ปุ่น 年弱 -
(คน)มีอนาคต
ภาษาญี่ปุ่น 有望 -
(คน)อวดดีทั้ง ๆ ที่ไม่รู้
ภาษาญี่ปุ่น 半可通 -
คนกระดูกใหญ่,การเสริมสร้างกระดูกให้แข็งแรง
ภาษาญี่ปุ่น 骨太 -
คนตัวใหญ่,รูปร่างสูงใหญ่,ลาย(ผ้า)ใหญ่
ภาษาญี่ปุ่น 大柄 -
คนที่ชอบปรนนิบัติช่วยเหลือ
ภาษาญี่ปุ่น 世話好き -
คนที่ชอบออกไปข้างนอก
ภาษาญี่ปุ่น 出好き -
คนที่ร่ำรวยมีสถานภาพในสังคมสูง
ภาษาญี่ปุ่น 富貴 -
คนที่สมควรถูกลงโทษ,เรื่องที่สมควรถูกลงโทษ
ภาษาญี่ปุ่น 罰当たり -
คนที่สมควรถูกลงโทษ,เรื่องที่สมควรถูกลงโทษ
ภาษาญี่ปุ่น 罰当り -
คนที่แต่งกายดี,สมัยใหม่,เป็นแบบตะวันตก
ภาษาญี่ปุ่น ハイカラ -
คนธรรมดา
ภาษาญี่ปุ่น 人並み -
คนพลุกพล่าน,จอแจ,(ดอกไม้)บานสะพรั่ง
ภาษาญี่ปุ่น 繁華 -
คนละเรื่องกัน,คนละกรณีกัน,ต่างคนต่างทำ
ภาษาญี่ปุ่น 別個 -
คนสวย,หญิงงาม
ภาษาญี่ปุ่น シャン -
คมกริบ,เฉียบแหลม,ไหวพริบดี
ภาษาญี่ปุ่น 鋭利